ท้องฟ้าหม่นมัว
ราวกับมีสัตว์ยักษ์น่าสะพรึงกลัวหมอบซุ่มอยู่นอกชั้นบรรยากาศ
เฉิงฉีเหลือบมองท้องฟ้า ก่อนจะหันมาสนใจพื้นดินใต้เท้า
พื้นดินกำลังสั่นสะเทือนเบา ๆ
เม็ดทรายเล็ก ๆ ราวกับกำลังเต้นระบำ แผ่ขยายออกไปสองข้างทีละนิ้ว
เสียงเครื่องยนต์ของราชามังกรดินเบาลงเรื่อย ๆ ตอนนี้มันมุดลึกลงไปใต้ดินเกือบ 20 เมตรแล้ว
เฉิงฉีถือแผงควบคุมไว้ในมือ คอยสังเกตข้อมูลที่ส่งกลับมา
เดิมทีเขาคิดว่าราชามังกรดินใกล้จะทะลุถึงพื้นดินจริงแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าหลังชั้นดินบาง ๆ จะยังมีขยะโลหะกองหนาอยู่อีกชั้น
ต้องขุดเจาะให้ลึกพอ ถึงจะต้านพายุสีเทาได้อย่างปลอดภัย
จากความต้องการของเฉิงฉี คาดว่าการขุดเจาะจะใช้เวลาราว 40 นาที
ส่วนพายุสีเทาจะมาถึงในอีก 3 ชั่วโมง 50 นาที ยังมีเวลาเหลือเฟือ
ระหว่างรอ เฉิงฉีมองขยะชิ้นอื่น ๆ ที่สยงจื่อทิ้งไว้
“โมดูลเสริมระบบแม่เหล็กไฟฟ้า?”
เฉิงฉีหยิบชิ้นหนึ่งขึ้นมา เขารู้จักโมดูลชนิดนี้ รูปร่างภายนอกของมันเหมือนชิปที่ขยายใหญ่ขึ้น คล้ายกล่องบุหรี่ ด้านล่างมีปลายสายไฟที่ขาดห้อยระโยงระยาง
ไม่น่าแปลกใจที่มันถูกทิ้งไว้ในกองขยะ เพราะมันแทบไม่มีประโยชน์เลย
พูดง่าย ๆ คือโมดูลนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อช่วยเหลืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ความแม่นยำสูงหลายชนิด คล้ายกับอุปกรณ์เสริม
เมื่อนำไปเชื่อมต่อกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ก็จะช่วยเพิ่มความเร็วในการประมวลผล หรือปรับปรุงขั้นตอนการทำงานบางอย่างให้มีประสิทธิภาพขึ้น
น่าเสียดายที่...
มันรองรับอุปกรณ์ได้จำกัดเกินไป แถมยังใช้วิธีเชื่อมต่อทางกายภาพแบบมีสาย จึงใช้กับอุปกรณ์ในตลาดถึง 99% ไม่ได้