อย่างไรเสีย วิชาควบคุมวัตถุเป็นวิชาที่มีอยู่ในทุกสำนักทุกสาย ดูจากการแสดงออกเพียงอย่างเดียวก็แยกความแตกต่างไม่ออก ซูเฉินจึงไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคนตระกูลเจี่ยเหมือนครั้งที่ใช้วิชาพิสดารอู่โหว
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้เริ่มยุ่งยาก เฮยก่วนก็หน้าขรึมลง ก่อนกระชากท่อเหล็กสีดำที่ข้อมือออก
ทันทีที่ท่อเหล็กสีดำหลุดจากมือ กลิ่นอายรอบตัวเฮยก่วนก็พลันพุ่งสูงขึ้น!
เมื่อไม่มีท่อเหล็กคอยจำกัด เขาก็ราวกับสัตว์ร้ายที่หลุดจากกรง พุ่งเข้าโจมตีซูเฉินอีกครั้งด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมอย่างลิบลับ!
ซูเฉินยังคงอาศัยพลังเทพทั้งแปด พยัคฆ์ขาว เข้าปะทะกับอีกฝ่ายตรง ๆ แต่คราวนี้ แสงชี่สีขาวที่รวมตัวบนหมัดกลับแตกกระจายทันทีที่กระแทกกับเฮยก่วน!
“อะไรนะ?!”
ซูเฉินตกใจ รีบกระตุ้นเทพผังลิ่วเหอ โล่แก้วจากพลังเทพทั้งแปด·ลิ่วเหอปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ปัง!
หมัดของเฮยก่วนกระแทกใส่โล่จนแตกร้าว ซูเฉินถูกแรงมหาศาลซัดถอยไปหลายเมตร เท้าครูดพื้นเป็นร่องลึกสองเส้น เลือดลมปั่นป่วน
แข็งแกร่งชะมัด!
หลังถอดท่อเหล็กสีดำออก พละกำลังของเฮยก่วนก็เหนือกว่าตอนก่อนหน้าอย่างเทียบกันไม่ได้
ซูเฉินรู้ดีว่าการใช้วิชาต่าง ๆ ยากจะต่อกรกับเฮยก่วนในระยะประชิดได้ จึงจำใจชักดาบถังลายมังกรที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา
เขาเพิ่งใช้ชี่หล่อเลี้ยงดาบเล่มนี้ได้ไม่ถึงเดือน ยังห่างไกลจากขั้นที่ใจและดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดมากแล้ว
ทีแรกเฮยก่วนไม่ได้ใส่ใจดาบเล่มนั้น เขาขยับข้อมือเล็กน้อย กำลังจะเกลี้ยกล่อมให้ซูเฉินยอมกลับไปกับเขาดี ๆ—
แต่แล้วคมดาบก็พลันเปล่งแสงสีดำวาบขึ้นมา
เมื่อซูเฉินฟาดฟันต่อเนื่อง ปราณดาบสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็โถมเข้าใส่เฮยก่วนราวกับเมฆดำบดบังขุนเขา!
กระบี่เมฆาไหล·หมึกทมิฬปิดขุนเขา!
เฮยก่วนไม่รู้ว่านี่เป็นวิธีอะไรอีก จึงไม่กล้ารับตรง ๆ ทำได้เพียงหลบหลีกไม่หยุด แต่ปราณดาบสีดำนั้นหนาแน่นเกินไป ราวกับหมึกสาดกระจายปกคลุมไปทั่ว ไม่นานบนตัวเฮยก่วนก็มีแผลเล็กใหญ่เพิ่มขึ้นหลายสิบแห่ง เลือดซึมชุ่มเสื้อกล้าม
เฮยก่วนถูกท่าหมึกทมิฬปิดขุนเขาของซูเฉินกดดันจนต้องถอยร่นไม่หยุด
แต่ซูเฉินเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก
ทั้งต้องใช้วิชาพิสดารอู่โหว เข็มประตูผี วิชาควบคุมวัตถุ และกระบี่เมฆาไหลไปพร้อมกัน จิตใจจึงตึงเครียดถึงขีดสุด แถมชี่ในร่างยังถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว ที่แย่กว่านั้นคือดาบถังลายมังกรราคาแพงที่เขาเพิ่งซื้อมา เพราะเพิ่งหล่อเลี้ยงได้ไม่นานจึงรับการต่อสู้หนักหน่วงระดับนี้ไม่ไหว ตัวดาบเริ่มสั่นเบา ๆ ส่งเสียงครางราวกับใกล้พัง
ชี่ในร่างเริ่มเหือดหายอย่างรวดเร็ว จังหวะฟาดดาบของซูเฉินชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที—
เฮยก่วนที่เลือดท่วมตัวก็ฉวยโอกาสนั้นทันที
เขาฝืนรับปราณดาบสองสาย พุ่งมาถึงตรงหน้าซูเฉินด้วยความเร็วที่อีกฝ่ายหลบไม่ทัน ซูเฉินทำได้เพียงยกดาบถังลายมังกรขึ้นขวางไว้ด้านหน้า
ปัง!
หมัดของเฮยก่วนกระแทกลงกลางตัวดาบ
แครก!
ดาบถังลายมังกรทนหมัดนี้ไม่ไหว ตัวดาบหักสะบั้นทันที คมดาบครึ่งหนึ่งหมุนคว้างไปปักอยู่บนกำแพงที่อยู่ไกลออกไป ส่วนซูเฉินถูกซัดกระเด็นไปกระแทกเสาปูนอย่างแรง เลือดซึมออกจากมุมปาก
แต่—
โชคดีที่การต่อสู้อีกด้านหนึ่งก็ปิดฉากลงแล้วเช่นกัน
เข็มตรึงวิญญาณ 36 เล่มจัดการคนไป 36 คน ส่วนอีก 14 คนที่เหลือก็รับมือวิชาพิสดารอู่โหวที่ทุ่มสุดกำลังไม่ไหวในที่สุด ทั้งรถดินถล่มบดขยี้ เพลิงนรกโลกันตร์แผดเผา และเชือกลมพันธนาการ ต่างก็ทำให้พวกเขาล้มลงกับพื้นทีละคน
ตอนนี้ในโรงงานทั้งหลัง คนที่ยังยืนอยู่เหลือเพียงซูเฉินกับเฮยก่วน
ส่วนหลิวเหยียนเหยียนนั้น ไม่รู้ว่าแอบหนีไปตั้งแต่เมื่อไหร่
เฮยก่วนกระชากเสื้อกล้ามที่แทบขาดเป็นผ้าขี้ริ้วออก เช็ดคราบเลือดบนหน้าแบบลวก ๆ แล้วโยนทิ้งไว้ข้างตัว
ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า กล้ามเนื้อเป็นมัดเต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่าง ทั้งแผลลึกจนเห็นกระดูกและแผลตื้นที่ยังมีเลือดไหล แต่เขากลับไม่ส่งเสียงสักแอะ เพียงขยับไหล่เล็กน้อยจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ
“ไอ้หนู กล้าปล่อยมือเวลาแลกหมัดกับฉัน นายดูถูกฉันขนาดนั้นเลยหรือไง!”
เฮยก่วนฉีกยิ้ม เผยฟันขาวเต็มปาก แม้เขาจะไม่อยากยอมรับ แต่เมื่อครู่ซูเฉินเห็นได้ชัดว่าออมมือให้กับท่าหมึกทมิฬปิดขุนเขา ไม่อย่างนั้นตัวเขาคงไม่ได้มีแค่แผลเพิ่มขึ้นไม่กี่แห่ง แขนขวาที่บาดเจ็บหนักที่สุดจะยังรักษาไว้ได้หรือเปล่าก็ยังไม่แน่
ซูเฉินได้ยินแล้วก้มมองด้ามดาบที่เหลืออยู่เพียงครึ่งเดียวในมือ แทบอยากร้องไห้ออกมา
ดาบถังลายมังกรเล่มนี้ผลาญเงินเก็บของเขาไปไม่น้อย เพิ่งหล่อเลี้ยงได้ไม่ถึงเดือนก็หักเสียแล้ว เจ็บใจจนแทบกระตุก เขานวดข้อมือที่ปวดตุบ ๆ อย่างแรง เมื่อครู่ตอนฝืนรับหมัดของเฮยก่วน แรงสะเทือนทำให้ซอกนิ้วโป้งแตกไปด้วย
“พี่ชาย” ซูเฉินโยนด้ามดาบที่หักลงพื้นด้วยสีหน้าจนใจ “ผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมายสักหน่อย จำเป็นต้องสู้กันจนตายไปข้างเลยเหรอ? ตอนนี้ก็ไม่มีคนนอกอยู่ที่นี่แล้ว อุปกรณ์เฝ้าระวังบนตัวพี่ก็ถูกผมฟันพังไปแล้ว แยกย้ายกันไปคนละทางได้ไหม?”
ปากพูดจาอ่อนข้อ แต่ความหมายแฝงในน้ำเสียงนั้นชัดเจนยิ่ง—ถึงยังไงนายก็สู้ฉันไม่ได้ ปล่อยฉันไปเองเสีย จะได้ไม่ต้องเสียหน้ากันทั้งคู่
เฮยก่วนจะฟังไม่ออกได้อย่างไร
เขาไม่ใช่คนหัวแข็งคร่ำครึ หากเป็นเมื่อก่อน พอรู้ว่าทำภารกิจไม่สำเร็จ เขาคงเผ่นหนีไปตั้งนานแล้ว พนักงานชั่วคราวนี่นา ไม่ใช่พนักงานประจำ จะเอาชีวิตไปเสี่ยงทำไม
แต่คราวนี้ไม่เหมือนกัน
บริษัทส่งคนมาไม่น้อย จากที่เขารู้จักเริ่นเฟย ผู้หญิงคนนั้นคงสั่งให้ทีมควบคุมตัวมุ่งหน้ามาที่นี่ตั้งแต่ตอนอุปกรณ์เฝ้าระวังถูกทำลายแล้ว ขอแค่ถ่วงเวลาให้พวกนั้นมาถึง ต่อให้ซูเฉินมีไพ่ตายอีกมากแค่ไหน ถ้าชี่ในร่างหมดก็ไร้ประโยชน์
เพราะงั้น—ถ่วงเวลาไว้ก็พอ
เฮยก่วนหัวเราะหึ ๆ พลางขยับนิ้วมือ “อย่าเพิ่งสิ! วิชาเทพผังของวิชาพิสดารอู่โหว ฉันได้ลองมาแล้ว แต่ยังไม่ได้ลองวิชากระดานของพวกพี่น้องพวกนั้นเลย”
ได้ยินแบบนั้น ซูเฉินก็พูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง
อยากเห็นวิชากระดานก็ไปดูที่ตระกูลจูเก๋อสิ! มาหาฉันทำไม? ฉันไม่ใช่นักแสดงเปิดหมวกนะ
แต่เฮยก่วนพุ่งเข้ามาแล้ว
ร่างกำยำของเขาระเบิดความเร็วอันน่าทึ่งอีกครั้ง หมัดใหญ่เท่าหม้อพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าซูเฉิน ซูเฉินทำอะไรไม่ได้ นอกจากต้องสู้กลับ
คราวนี้ซูเฉินไม่ต้องพะวงกับสนามรบอีกด้านแล้ว
ในที่สุดก็ปล่อยมือสู้ได้เต็มที่เสียที
ลวดลายค่ายกลแปดทิศเก้าตำแหน่งแผ่ขยายออกใต้ฝ่าเท้าอย่างเงียบเชียบ ซูเฉินยืนอยู่ตรงตำแหน่งกลางค่ายกล มองเฮยก่วนที่พุ่งเข้ามาด้วยแววตาสงบนิ่ง
หมัดของเฮยก่วนกำลังจะถึงตัว—
ตำแหน่งเกิ้นขยับ
พื้นดินใต้เท้าพลันนูนขึ้น รถดินถล่มพุ่งทะยานออกมาจากด้านข้าง กระแสดินหินสีน้ำตาลเหลืองราวกับอสรพิษยักษ์ที่พุ่งขึ้นจากใต้ดิน กระแทกเข้าใส่สีข้างของเฮยก่วนอย่างแรง เฮยก่วนตอบสนองไวมาก บิดเอวเปลี่ยนทิศทางกลางวงพุ่งเข้าใส่ หลบการปะทะตรง ๆ ของรถดินถล่มได้อย่างฉิวเฉียด
แต่ทันทีที่เขาตั้งหลักได้ ตำแหน่งหลีก็ขยับ
ดาวเพลิงสามดวงปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทิ้งหางเพลิงสีส้มแดง พุ่งเข้าใส่หน้าอกของเฮยก่วนเป็นรูปสามเหลี่ยม เฮยก่วนไม่หลบ ชกสองหมัดพร้อมกัน ซัดดาวเพลิงสองดวงให้แตกกระจาย ส่วนดวงที่สามเฉี่ยวไหล่ไป ผิวหนังบริเวณนั้นไหม้เกรียมเป็นแถบ
“เข้ามาเลย!”
เฮยก่วนไม่ถอย กลับเร่งฝีเท้าเข้าใกล้ตำแหน่งกลางค่ายกล
ตำแหน่งซวิ่น
เชือกลมหลายเส้นพุ่งขึ้นจากพื้น พันเข้าหาข้อเท้าของเฮยก่วน เขาออกแรงกระชากจนเชือกลมขาด แต่ในจังหวะที่เสียเวลาไปเพียงเสี้ยววินาทีนั้น ตำแหน่งข่านก็โจมตี—กระสุนน้ำสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ใบหน้าอย่างแม่นยำ
เฮยก่วนเบี่ยงหน้าหลบ กระสุนน้ำเฉียดใบหูไป ก่อนระเบิดเป็นละอองน้ำบนกำแพงด้านหลัง