ทะเลทราย ถ้ำขนาดมหึมา
โม่ฉีหลินเงยหน้าจ้องจอมมารแห่งรัฐโมหลานตรงหน้า
จอมมารแห่งรัฐโมหลานผู้นี้เดิมทีก็เป็นเพียงคนธรรมดา ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นอะไร ที่ก่อตั้งรัฐโมหลานขึ้นมาได้ก็เพราะอาศัยข้ารับใช้ของอสรพิษกับเปาจู่แห่งไฟ
ตอนนี้นางอยู่บนหัวของข้ารับใช้ของอสรพิษ จอมมารแห่งรัฐโมหลานจึงไม่อาจใช้ร่างของมันมาจัดการนางได้
ต่อจากนี้ นางเพียงต้องสังหารจอมมารแห่งรัฐโมหลานให้ได้ ก่อนที่เขาจะใช้พลังของเปาจู่แห่งไฟก็พอ
เมื่อนึกถึงตรงนี้ มือขวาที่กำมีดโบราณเหล็กดำของโม่ฉีหลินก็กระชับแน่นขึ้น
จอมมารแห่งรัฐโมหลานสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวนาง ด้วยความร้อนรน เขารีบชูเปาจู่แห่งไฟขึ้นเหนือศีรษะ ปากร่ายถ้อยคำคล้ายคาถารัวเร็ว และยิ่งเขาร่าย เปลวไฟที่ลุกโชนอยู่รอบเปาจู่แห่งไฟก็ยิ่งลุกแรงขึ้น
“แย่แล้ว เขากำลังจะเรียกเพลิงสวรรค์ออกมา” ศาสตราจารย์จ้าวตบโต๊ะอย่างร้อนใจ
“ตามตำนาน เพลิงสวรรค์คือไฟดั้งเดิมที่สุด สามารถเผาผลาญทุกสิ่งในโลกได้ หากเขาเรียกมันออกมาจริง ๆ ผู้เข้าแข่งขันโม่ฉีหลินก็จะตกอยู่ในอันตราย!” ศาสตราจารย์หลินเองก็ร้อนใจจนหน้าแดงก่ำ
“อย่าเพิ่งตื่นตระหนก!” ผู้บัญชาการหลี่ปลอบ “พวกเรายังดูออกว่าจอมมารแห่งรัฐโมหลานกำลังจะเรียกเพลิงสวรรค์ออกมา โม่ฉีหลินก็ย่อมดูออกเช่นกัน นางต้องหาทางรับมือได้แน่”
เรื่องเป็นไปตามที่ผู้บัญชาการหลี่พูด ตอนที่จอมมารแห่งรัฐโมหลานชูเปาจู่แห่งไฟขึ้น โม่ฉีหลินก็เดาออกแล้วว่าเขาจะทำอะไร