อีกด้านหนึ่ง เฉินซานเหอกินข้าวที่หอหลิงหลงเสร็จแล้ว ก่อนกลับยังแลกช่องทางติดต่อกับซูหลิงหลง ท่านสองอู๋ และคนอื่น ๆ ด้วย
ซูหลิงหลงยังอยากชวนเขาเข้าร่วมหอหลิงหลง แต่เฉินซานเหอปฏิเสธ
ตอนนี้เขาไม่ได้ขาดเงินแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปทำงานหาเงินให้คนอื่นอีก
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ ต่อไปเงินทองมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนทางด้านคุณนายหลิน...
เฉินซานเหอลองคิดดูแล้ว สุดท้ายก็เตรียมหาโอกาสลาออก
แต่เขาเล่นกับภรรยาของอีกฝ่ายไปแล้ว จะจากไปแบบไม่ไยดีอย่างนี้ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะนัก เขาจึงรออยู่ตลอด รอให้อีกฝ่ายเป็นคนไล่เขาออกเอง...
ผลคือยังไม่ทันถูกไล่ออก กลับได้เป็นผู้ช่วยเสียแล้ว
ชวนกระอักกระอ่วนจริง ๆ!
ประธานบริษัทก็นั่งรถของเขาอยู่บ่อย ๆ หากรู้ว่าเขานอนกับภรรยาของประธานบริษัท... ไม่รู้จะเกิดภาพแบบไหนขึ้น
เฉินซานเหอคิดว่า ต่อให้คุณนายกับประธานบริษัทหย่ากันแล้ว
ก็คงไม่มีทางไม่ถือสาเลยแม้แต่น้อยใช่ไหมล่ะ?!
เฉินซานเหออุ้มไหเดินออกจากตลาดของเก่า
เขาหันกลับไปมองอีกครั้ง พลันรู้สึกเหมือนทุกอย่างผ่านไปเนิ่นนานราวกับคนละภพ
จู่ ๆ ก็ร่ำรวยขึ้นมา ทำให้เฉินซานเหอรู้สึกไม่จริงอยู่บ้างเสมอ!
ช่างเถอะ
รีบกลับไปตรวจดูของในไหก่อนดีกว่า นั่นถึงจะเป็นเรื่องสำคัญ!
เวลานี้ ภายในรถตู้ฝั่งตรงข้ามถนน ชายผมเหลืองเห็นเฉินซานเหอเดินออกมาทันที เขาร้องลั่นว่า “เชี่ย เห็นผีแล้ว!”