ความรักบ้าบออะไรกัน
ไม่มีเงิน ไม่มีฐานะ ก็ได้แต่ปล่อยให้คนอื่นเชือดเฉือนตามใจ!
ถ้าเขาไม่ได้รับสืบทอดวิชาและโชคดีหนีรอดมาได้ ตอนนี้คงกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปแล้ว!
เพราะงั้นเขาไม่เพียงต้องมีเงิน แต่ยังต้องมีอำนาจด้วย!
ช่างเถอะ หาเงินก่อน!
เฉินซานเหอเดินวนอยู่พักใหญ่ สำรวจแผงขายของแทบทุกแผงแล้ว แต่ก็ไม่เจอของดีราคาถูกเลย
ขณะที่กำลังคิดว่าจะกลับมาใหม่วันหลังดีหรือไม่ จู่ ๆ เขาก็สังเกตเห็นหินดิบหลายก้อนบนแผง หินพวกนี้ดูขรุขระผุพัง แถมไม่มีใครสนใจ
แต่เฉินซานเหอกลับสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณจากหินดิบก้อนหนึ่ง
แถมยังบริสุทธิ์มาก!
เขาอุ้มไหดินเผาเดินไปหน้าแผง แล้วหยิบหินดิบข้าง ๆ ขึ้นมาอย่างส่ง ๆ ก่อนถามว่า “พี่สาว ก้อนนี้ขายเท่าไรครับ?”
แม่ค้าเป็นหญิงวัยกลางคนรูปร่างอวบอัด หน้าตาธรรมดา แต่เนื้อหนังมีไม่น้อยจริง ๆ เธอเหลือบมองเฉินซานเหอแล้วพูดว่า “น้องชายตาถึงนี่นา ของพี่เป็นหินเปลือกทรายขาวแท้ ๆ จากเหมืองโมซีซา เป็นหินเก่าคัดมาอย่างดี ก้อนเล็กพี่ไม่คิดแพง เอาแค่ 3,000 ส่วนก้อนใหญ่ก็แล้วแต่ว่าอยากได้ใหญ่แค่ไหน มีตั้งแต่หลายหมื่นไปจนถึงหลักแสน”
เฉินซานเหอแอบสูดปาก
หินในมือเขาแตกร้าวเต็มไปหมด ยังกล้าขายตั้ง 3,000
ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้คิดแค่จะกินเนื้อเขา ยังอยากแทะกระดูกด้วยหรือไง?!
“แพงเกินไปครับ งั้นไม่เอาดีกว่า”
หญิงวัยกลางคนพิจารณาเฉินซานเหออย่างละเอียดสองรอบ จู่ ๆ ก็ปัดฝุ่นบนมือ แล้วส่งสายตาเย้ายวนให้เขาพลางหยอกว่า “น้องชายไม่มีเงิน ก็ใช้ของอย่างอื่นแลกได้เหมือนกันนะ พี่ไม่ถือหรอก...”