คำพูดของหวังโย่วหลินทำให้คนรอบข้างพากันเผยสีหน้าประหลาดใจ
ไม่มีใครคิดว่าชายหนุ่มแต่งตัวธรรมดาคนนี้จะเป็นแขกคนสำคัญของหวังโย่วหลิน
ก่อนหน้านี้พวกเขายังดูแคลนเขาบนเครื่องบินอยู่เลย
หยางเฉียงที่เมื่อครู่ยังดูฮึกเหิม สีหน้าพลันไม่น่ามอง
หวังโย่วหลินทิ้งเขาไว้แล้วเดินไปรับหลี่จวิน นั่นหมายความว่าในใจหวังโย่วหลิน หลี่จวินมีสถานะสูงกว่าเขา
เมื่อครู่ยังหยิ่งผยองอยู่แท้ ๆ พอมาคิดดูตอนนี้ เขาก็เหมือนตัวตลกคนหนึ่ง
「คุณหวังเกรงใจเกินไปแล้ว」
หลี่จวินตอบรับการต้อนรับของหวังโย่วหลินอย่างไม่ยินดียินร้าย
ยิ่งทำให้คนรอบข้างอดคาดเดาไม่ได้ว่าเขามีฐานะอะไรกันแน่
「คุณหลี่ บนเรือสำราญมีความบันเทิงหลายอย่าง เดี๋ยวให้หว่านหว่านพาคุณเดินชมสักหน่อย」
พูดจบ หวังโย่วหลินก็โบกมือเรียกหวังหว่านหว่าน หลานสาวของเขา
หวังหว่านหว่านทำปากยื่น เดินเข้ามา
เดิมทีหลี่จวินช่วยชีวิตหวังโย่วหลินไว้ หวังหว่านหว่านก็ซาบซึ้งใจมาก แต่ตอนนี้หวังโย่วหลินเอาแต่คิดจะจับคู่เธอกับหลี่จวิน จึงทำให้เธอเกิดแรงต่อต้าน
พาลทำให้เธอเริ่มไม่ชอบหน้าหลี่จวินไปด้วย
「คุณปู่ วันนี้มีเพื่อนมาเยอะ หนูต้องคอยดูแลพวกเขาด้วย」
หวังหว่านหว่านพูดอย่างไม่เต็มใจ
「พวกเขาสำคัญกว่าคุณหลี่ได้ยังไง คุณหลี่ช่วยชีวิตปู่ไว้ เป็นแขกคนสำคัญ วันนี้ปู่ค่อนข้างยุ่ง ไม่มีเวลาคอยดูแลคุณหลี่ด้วยตัวเอง หนูก็ต้องช่วยแทนสิ」
「ก็ได้ค่ะ งั้นหนูไปทักทายเพื่อน ๆ ก่อน」
พูดจบ หวังหว่านหว่านก็หันไปทางกลุ่มคนด้านหลัง
ที่นั่นมีชายหญิงกลุ่มหนึ่งกำลังชะเง้อมองมา
พอหวังหว่านหว่านเดินเข้าไป พวกเขาก็ถามกันเสียงเจี๊ยวจ๊าว
「หว่านหว่าน ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครเหรอ ถึงกับให้คุณปู่หวังออกไปรับด้วยตัวเอง」
「นั่นสิ ดูแต่งตัวธรรมดาขนาดนั้น หรือว่าเป็นบุคคลสำคัญอะไร」