คำพูดนี้ทำให้หลินหรูเฟิงจนปัญญาจะเถียง เขายังอยากพูดอะไรอีก แต่สาวใช้ใหญ่กลับพูดขึ้นว่า "เมื่อวานฝ่าบาทยังตรัสถามถึงความคืบหน้าในการเรียนมารยาทของพระชายาฉินเลย"
"หากพระชายาฉินยังไม่เข้าวังไปเรียนมารยาทอีก เมื่อฝ่าบาททรงตำหนิลงมา ท่านหลินเองก็คงรับไม่ไหว"
สีหน้าของหลินหรูเฟิงดูแย่มาก
หนิงกูโจวเพิ่งกำเริบพิษ แล้วคนในวังก็มาทันที ช่างบังเอิญเหลือเกิน!
สาวใช้ใหญ่ยิ้มมองถังเมี่ยวซิน "ฉินอ๋อง เชิญเจ้าค่ะ!"
ถังเมี่ยวซินเห็นแววท้าทายในดวงตาของสาวใช้ใหญ่ นี่ชัดเจนว่ามองเห็นว่าหนิงกูโจวกำเริบพิษแล้วจึงตั้งใจมาทำให้ลำบาก
การเข้าวังครั้งนี้ พวกผู้หญิงในวังไม่รู้ว่าจะหาเรื่องนางอย่างไรบ้าง
นางไม่เคยกลัวคนหาเรื่อง เพียงแต่กลัวว่าคนที่หาเรื่องนางจะต้องเสียใจภายหลัง!
นางพยักหน้าเบา ๆ "ข้าขอไปเปลี่ยนชุดก่อน แล้วจะเข้าวังกับเจ้า"
สาวใช้ใหญ่เห็นชุดบนตัวนางเปื้อนเล็กน้อย จึงพยักหน้า
เมื่อถังเมี่ยวซินกลับห้อง นางไม่ได้เพียงเปลี่ยนชุดเท่านั้น ยังเตรียมการอื่น ๆ ไว้อีกด้วย
เมื่อนางออกมา เห็นหลินหรูเฟิงยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก "พระชายา การเข้าวังครั้งนี้โปรดระมัดระวังอย่างยิ่งด้วยเพคะ!"
ถังเมี่ยวซินมองเขาอย่างระแวง "ท่านหลินเป็นห่วงข้าหรือ? หรือว่าท่านชอบข้า?"
ใบหน้าของหลินหรูเฟิงแดงก่ำขึ้นทันที พูดเสียงเย็นว่า "พระชายาตรัสอะไรเหลวไหล!"
"ข้าไม่ได้เป็นห่วงท่าน เพียงแต่กลัวว่าท่านจะตายในวัง แล้วพิษของท่านอ๋องจะไม่มีใครแก้"