ถังเมี่ยวซินหลบหลีกอย่างคล่องแคล่วแล้วถามว่า “พี่เลี้ยงหลีหมายความว่าอย่างไร?”
พี่เลี้ยงหลีสีหน้าเย็นชากล่าวว่า “พระชายาฉินต้องการเรียนการดื่มชา ก็ต้องเรียนอย่างเป็นระบบ”
“พระชายาฉินต้องฝึกฝนให้สามารถทรงถ้วยชาได้อย่างสงบนิ่งไม่ว่าอยู่ในสถานการณ์ใด รักษาความสง่างามที่องค์หญิงพึงมี”
ถังเมี่ยวซินถามนางว่า “อย่างไรจึงจะเรียกว่าเรียนอย่างเป็นระบบ?”
พี่เลี้ยงหลีให้คนนำถ้วยชาและกาน้ำร้อนที่เพิ่งต้มสด ๆ มา นางเทน้ำเดือดลงในถ้วยชา แล้วส่งสัญญาณให้ถังเมี่ยวซินยื่นมือไปถือ
ปกติถ้วยชาจะมีจานรอง แต่ครั้งนี้ที่นำเข้ามากลับไม่มี
ถังเมี่ยวซินรู้สึกว่าพี่เลี้ยงหลีกลั่นแกล้งนางช่างตรงไปตรงมายิ่งนัก นี่คิดว่านางเติบโตในคฤหาสน์ ไม่เคยเห็นถ้วยชาจริง ๆ งั้นหรือ?
นางรับถ้วยชามาอย่างสงบนิ่ง
พี่เลี้ยงหลีเห็นท่าทางของนางผิด ก็รู้สึกยินดีในใจ แต่สีหน้ากลับแสดงความมุ่งร้ายว่า “ท่าของพระชายาผิด!”
“ต้องใช้มือหนึ่งรองรับก้นถ้วยชา อีกมือหนึ่งถือฝาถ้วย”
นางพูดจบก็เข้ามาแก้ท่าทางของถังเมี่ยวซิน แต่การเคลื่อนไหวนั้นรุนแรงมาก นางตั้งใจจะทำถ้วยชาหก ราดน้ำเดือดใส่หน้าของถังเมี่ยวซิน
ชุดการเคลื่อนไหวนี้ต้องอาศัยเทคนิค ต้องใช้ความแม่นยำในการควบคุมแรง ซึ่งเป็นความถนัดของพี่เลี้ยงหลี
นางเคยใช้ชุดการเคลื่อนไหวเช่นนี้ ทำลายใบหน้าของพระสนมองค์หนึ่งที่ฮองเฮาไม่พอพระทัย
พี่เลี้ยงคนอื่น ๆ ล้วนคุ้นเคยกับนาง ล้วนเป็นคนเก่าในวัง พอเห็นท่าทางเช่นนี้ก็รู้ว่านางจะทำอะไร