หลังจากเหตุการณ์วันนี้ ถังเจียงเซียนก็คิดได้ในที่สุดว่า หนิงจื้อหยวนเป็นเพียงคนเจ้าชู้
นางย่อมแก่ลงวันหนึ่ง และหญิงงามในโลกนี้ก็มีมากมาย นางไม่อาจทำให้หนิงจื้อหยวนภักดีต่อนางไปชั่วชีวิตได้
เมื่อเป็นเช่นนั้น นางก็จะทำให้หนิงจื้อหยวนไม่อาจแยกจากนางได้ และมอบเกียรติสูงสุดแก่นาง อย่างไรเสียสิ่งที่ต้องการก็เพียงตำแหน่งไท่จื่อเฟยเท่านั้น!
หลี่ซื่อมีแต่จะตอบสนองนางทุกประการ: "พี่ชายรองของเจ้าเป็นเพียงบุตรอนุภรรยา สิ่งที่เขาหามาได้ย่อมเป็นของเจ้าทั้งสิ้น"
"บัดนี้เจ้าเป็นความหวังของทั้งจวน กลับไปแล้วข้าจะบอกบิดาเจ้า ให้ยกเหมืองแร่เป็นของหมั้นแก่เจ้า"
จวนโหวหมื่นครัวเรือนเดิมทีก็เสื่อมถอยลงแล้ว ครั้นถูกถังเมี่ยวซินหลอกเอาเงินหนึ่งแสนตำลึงไป จวนแทบจะถูกควักไส้จนว่างเปล่า
และก่อนหน้านี้หนิงจื้อหยวนก็มาขอยืมเงินจากถังเจียงเซียน จวนโหวหมื่นครัวเรือนจนใจจริงๆ ที่จะหาเงินให้ได้
ระหว่างที่หลี่ซื่อกับถังเจียงเซียนกำลังทุกข์ใจเรื่องนี้ บุตรอนุภรรยาของจวนโหวหมื่นครัวเรือนที่ออกไปค้าขายนอกเมืองก็กลับมา
เขาหาเงินได้ไม่น้อย และยังได้เหมืองแร่มาอีกหนึ่งแห่งโดยบังเอิญ เมื่อขุดเจาะแล้วก็พบว่าภายในล้วนเป็นแร่เหล็กชั้นเลิศ
หนิงจื้อหยวนรู้เรื่องนี้แล้ว ก็พบหน้ากับถังเจียงเซียนหลายครั้ง พูดจาอ้อมๆ แสดงความสำคัญกับแร่เหล็กนั้นอย่างยิ่ง
ถังเจียงเซียนรู้ดี วันที่หนิงจื้อหยวนส่งคนมาสารภาพว่าจะแต่งงานกับนาง ก็เพราะแร่เหล็กนั่นเอง