ฮองเฮาทรงพาหนิงจื้อหยวนรีบมาทันที ตามปกติแล้ว ขันทีในห้องพระโรงย่อมไม่กล้าขวางกั้นพวกเขา
แต่ทว่าวันนี้ขันทีกลับขวางพวกเขาไว้: "ฝ่าบาทกำลังรับสั่งกับฉินอ๋องอยู่ ขอเชิญฮองเฮาและไท่จื่อรอสักครู่"
ฮองเฮาทรงเห็นท่าทีของขันทีแล้ว ก็บังเกิดความรู้สึกไม่ดีขึ้นมาในพระทัย
แต่ยามนี้นางก็ไม่กล้าฝ่าฝืนพระประสงค์ของฮ่องเต้เฉิงหมิง ได้แต่รออยู่ข้างนอกพร้อมกับหนิงจื้อหยวน
ฮ่องเต้เฉิงหมิงแม้ปกติจะเข้าข้างหนิงจื้อหยวนเพียงใด แต่วันนี้ เรื่องรองเสนาบดีกระทรวงกลาโหมยักยอกเงินทัพเพิ่งปะทุขึ้น แล้วยังมาเกิดเรื่องหนิงจื้อหยวนรังแกถังเมี่ยวซินต่อหน้าธารกำนัล พระองค์ก็บังเกิดไฟโทสะพลุ่งขึ้นในพระทัย
ฮ่องเต้เฉิงหมิงตรัสด้วยพระสุรเสียงทุ้มต่ำ: "ให้ไท่จื่อกลิ้งเข้ามาเดี๋ยวนี้! ฮองเฮารออยู่ข้างนอก!"
ขันทีนำหนิงจื้อหยวนเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วขวางฮองเฮาไว้ข้างนอก
หนิงจื้อหยวนเพิ่งคุกเข่าลง ฮ่องเต้เฉิงหมิงก็หยิบแท่นขัดหมึกบนโต๊ะโยนใส่เขา
เขาไม่กล้าหลบ แท่นขัดหมึกฟาดศีรษะเขาจนเป็นแผล เลือดไหลออกมา เขาก้มลงกับพื้นกล่าว: "องค์พ่อโปรดทรงพระพิโรธ!"
"วันนี้พระมารดาทรงจัดพิธีเลือกพระชายาในสวนต้องห้ามให้ลูก ลูกไม่เคยพบน้องสะใภ้เจ็ดมาก่อน เข้าใจผิดว่านางเป็นหญิงที่มาสมัคร จึงได้กระทำการที่ไม่เหมาะสม!"
เขาพูดจบก็ยกมือประสานคารวะถังเมี่ยวซินและหนิงกูโจว: "วันนี้ข้าผิดเอง ข้าขออภัยพวกเจ้าที่นี่!"
เพียงแต่ดวงตาของเขาเหมือนงูพิษ อาฆาตแค้นเป็นอย่างยิ่ง เขาจะไม่มีวันยกโทษให้ถังเมี่ยวซิน!