ถังเมี่ยวซินตอบว่า “เงินหนึ่งแสนตำลึง บวกสินสอดหนึ่งร้อยยี่สิบแปดคาน มูลค่าสินสอดรวมไม่ต่ำกว่าห้าหมื่นตำลึง”
“เจ้าไม่คู่ควร! อย่าหวังเลย!” หลี่ซื่อเอ่ยอย่างโกรธเกรี้ยว
นางเตรียมสินสอดเงินหนึ่งแสนตำลึงไว้จริง แต่นั่นเตรียมไว้ให้ถังเจียงเซียน ไม่ใช่เพื่อถังเมี่ยวซิน!
ถังเมี่ยวซินหัวเราะคิกคัก “โอ๊ย ฮูหยินพูดความในใจออกมาเสียที!”
“ข้าไม่คู่ควร? หรือท่านคิดว่าข้าไม่คู่ควรที่จะเป็นลูกสาวท่าน? บังเอิญจริง ข้าก็คิดว่าท่านไม่คู่ควรที่จะเป็นมารดาของข้าเช่นกัน!”
หลี่ซื่อถูกย้อนจนจุกอก นางถูกถังเมี่ยวซินบีบให้ทำลายภาพมารดาผู้เปี่ยมเมตตาที่ตนพยายามสร้างมาอย่างยากลำบากจนสิ้นซาก!
นางคิดอุบายได้อย่างฉับพลัน หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาร้องไห้โฮ “นี่จะคิดบีบคั้นมารดาให้ตายหรือ!”
ถังเมี่ยวซินส่ายหน้า เอ่ยเสียงดัง “ฮูหยินให้ข้าแต่งแทนพี่หญิง ทั้งยังไม่ยอมให้สินสอด ที่ไหนจะมีความยุติธรรมเช่นนี้!”
ไม่ให้เงินงั้นหรือ? ได้สิ งั้นก็ฉีกหน้าของจวนโหวหมื่นครัวเรือนให้ขาดสะบั้นเลย!
หลี่ซื่อโกรธจนหน้ามืด ในที่สุดก็ตระหนักได้เรื่องหนึ่ง นั่นคือ ถังเมี่ยวซินไม่เคยนับนางเป็นมารดาเลยแม้แต่น้อย!
สารเลวนี่!
นางกัดฟันพูด “เจ้าหุบปาก!”
ถังเมี่ยวซินเอามือกุมอกทำท่าตกใจ “ท่านดุจริงๆ ข้ากลัวจะแย่แล้ว!”
หลี่ซื่อ “...”
ทว่าถังเมี่ยวซินไม่ยอมพูดจาไร้สาระกับนางอีกต่อไป “ข้าให้ท่านเลือกอยู่สองทาง ทางหนึ่งคือยอมรับข้อเสนอของข้า อีกทางหนึ่งคือข้าจะจัดการท่านให้ตาย”
“ฮูหยิน ก่อนตัดสินใจ คิดให้ดีๆ ล่ะ! ยังไงข้าก็อยู่คนเดียว ไม่กลัวตาย แต่ถ้าทำให้ลูกสาวคนสวยคนโตของท่านพังพินาศ ท่านจะไม่ได้อะไรตอบแทนเลย!”