หลินหรูเฟิงเห็นสีหน้าหนิงกูโจวไม่สู้ดีนัก จึงเอ่ยถามเสียงเบา "ท่านอ๋อง ท่านคิดจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรขอรับ?"
น้ำเสียงของหนิงกูโจวเย็นเยียบ "ไท่จื่อไม่ใช่หรือที่ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงเป็นที่สุด? คราวนี้ก็ให้เขาหมดชื่อเสียงไปเลย"
หลินหรูเฟิงเข้าใจความหมายของเขาในทันที "ข้าน้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ขอรับ"
วันนี้ไท่จื่อส่งไท่จิงอวี้มาใส่ร้ายถังเมี่ยวซินว่าไม่บริสุทธิ์ หลายคนเห็นเหตุการณ์นี้
เรื่องนี้หลินหรูเฟิงเพียงแค่ต้องปรุงแต่งเล็กน้อย ก็พอจะทำให้ไท่จื่อเดือดร้อนได้มากทีเดียว
หนิงกูโจวสั่งอีก "อีกทั้งไปบอกใบ้ให้องค์ชายรองรู้ด้วย ว่าเรื่องโรงเก็บธัญพืชของเขาถูกเผาเมื่อก่อนนั้นเป็นฝีมือของไท่จื่อ"
หลินหรูเฟิงหัวเราะ "องค์ชายรองสืบเรื่องโรงเก็บธัญพืชถูกเผาอยู่ตลอด หากรู้เรื่องนี้ ต้องไปหาเรื่องไท่จื่อแน่นอนขอรับ"
หนิงกูโจวไม่แสดงความคิดเห็นใดๆ เรื่องแต่งงานถูกไท่จื่อเล่นงาน เขาในใจก็ไม่สบายใจอยู่แล้ว
วันวิวาห์นี้ ไท่จื่อยังคิดจะทำให้นางกลายเป็นหญิงแพศยา บีบให้เขาขัดรับสั่ง และทำให้เขากลายเป็นตัวตลกไปทั่วเมืองหลวง
ไท่จื่อคิดได้สวยนัก!
หนิงกูโจวไม่ใช่คนที่ยอมให้ใครมาวางแผนเล่นงานได้ หากไม่เพราะท่านแม่ของเขา เขาก็คงไม่ยอมอ่อนให้ไท่จื่อมานานหลายปีเช่นนี้
หลินหรูเฟิงเอ่ยถามเสียงเบา "ท่านอ๋องไม่ไปที่ห้องหอดูอ๋องเฟยหรือขอรับ?"
ถึงเขาจะไม่ได้เห็นความกล้าหาญของถังเมี่ยวซินในงานหมั้นด้วยตาตนเอง แต่ก็ได้ยินคนเล่าขานกันมา