หนิงกูโจวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย:"เจ้าคิดจะหนีงานแต่งแต่หนีออกจากเมืองหลวงไม่ได้ คงทำได้เพียงปล่อยให้จวนโหวหมื่นครัวเรือนจัดการเรื่องแต่งงานของเจ้าเท่านั้น"
"เจ้าเสียตัวไปแล้ว ไม่อาจแต่งเข้าตระกูลเชื้อพระวงศ์ได้ จวนโหวก็ไม่อาจรับเจ้าไว้ได้ หากเจ้าต้องการมีชีวิตอยู่ ก็มีเพียงขอให้ข้าแต่งงานกับเจ้าเท่านั้น"
ถังเมี่ยวซินโกรธจนหัวเราะออกมา มือข้างหนึ่งเท้าคางส่งสายตายั่วยวนให้เขา:"ข้าขอให้ท่านแต่งกับข้า ท่านจะแต่งหรือ?"
ดวงตาคมของหนิงกูโจวหรี่ลง:"ก็ต้องดูว่าเจ้าจะมีความจริงใจมากเพียงใด"
ถังเมี่ยวซินเจอเขาทีไรก็โกรธจนแทบบ้าไปทุกที ผู้ชายคนนี้ช่างคิดว่าตัวเองดีเกินไปจริงๆ!
นางยกมือทั้งสองข้างโอบหน้าอก:"ข้าเลือกที่จะไม่แต่ง!"
หนิงกูโจวเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา:"ได้ หากเจ้าอยากตาย ข้าก็ไม่ห้ามเจ้า"
ถังเมี่ยวซิน:"..."
นางออกจากเมืองหลวงไปไม่ได้ จวนโหวหมื่นครัวเรือนบีบให้นางแต่งกับหนิงกูโจว หากนางไม่แต่ง สองหญิงในจวนโหวต้องไม่ปล่อยนางไปแน่
เขาช่างน่ารำคาญยิ่งนัก แต่การแต่งงานกับเขา ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของนางในตอนนี้
นางสูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งใจในใจ
นางฉีกยิ้มหวานเย้ายวนบนใบหน้า เข้าไปใกล้ตัวเขา ยื่นมือทุบอกเขาเบาๆ เอ่ยเสียงออดอ้อน:"ท่านอ๋อง ขอร้องเถิด ขอท่านแต่งกับนางเถิดนะ!"
"นางเป็นคนของท่านแล้ว ต่อไปนี้จะรับใช้ท่านอย่างดี!"
หนิงกูโจว:"..."
นางผิวกายอ่อนนุ่ม เมื่อเข้าใกล้เขา ก็ได้กลิ่นหอมกล้วยไม้บางๆ จากตัวนาง