ทหารรักษาการณ์แต่งนิยาย ก็ช่างสุดยอดจริงๆ
ไม่แปลกที่เรื่องนี้ฟังดูแข็งๆ แค่เล่าเรื่องให้เข้าใจเท่านั้น ที่เหลือไม่มีอะไรเลย
โชคดีที่เนื้อเรื่องชวนหัวเราะพอตัว ตัวละครที่เกี่ยวข้องก็เป็นที่พูดถึงในเมืองหลวง การเล่าตรงๆ แบบนี้ก็พอจะสร้างกระแสได้ดีอยู่
ถังเจียงเซียนวางแผนเพื่อตำแหน่งไท่จื่อเฟยไว้มากมาย พอเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ตำแหน่งไท่จื่อเฟยของนางก็คงต้องพังทลายแน่นอน
ด้วยนิสัยของหนิงจื้อหยวน เขาก็ยังจะแต่งถังเจียงเซียนอยู่ดี แต่นางได้มากที่สุดก็แค่ตำแหน่งพระชายารอง
ถังเมี่ยวซินคิดถึงเรื่องเหล่านี้แล้วอารมณ์ดีขึ้นมาก "โม่หลีเขียนเรื่องแข็งไปหน่อย ขาดความรื่นเริงเย้ายวนไปนิด แต่ครั้งแรกที่เขียนได้ขนาดนี้ ก็ถือว่าดีมากแล้ว"
โม่หลียิ้มอย่างมีความสุข
ถังเมี่ยวซินพูดต่อ "คราวหน้าเวลาคุณเขียน ต้องใส่ใจกับการบรรยายบรรยากาศด้วย เช่น..."
ทั้งสองก็คุยเรื่องบทกันอย่างรวดเร็ว
หนิงกูโจวเห็นทั้งสองอยู่ด้วยกันต่อหน้าต่อตา หน้าดำคล้ำลงทันที
ถังเมี่ยวซินรู้สึกได้ว่าอุณหภูมิรอบข้างลดต่ำลง พอหันไปก็เห็นดวงตาเย็นชาของหนิงกูโจว
นางนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเขา หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นตกใจ รีบคว้าแขนเขาไว้ ดวงตาดอกท้อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "ท่านอ๋องว่าข้ามีพรสวรรค์หรือไม่?"
หนิงกูโจวส่งเสียงเย็นชา ถังเมี่ยวซินยิ้มน่ารักยิ่งขึ้น "คราวหน้ามีเรื่องแบบนี้อีก ให้ข้าเขียนแทนดีหรือไม่? ข้าจะต้องเขียนได้ดีกว่าโม่หลีแน่นอน!"