หนิงกูโจวสวมชุดมงคล ร่างกายสูงโปร่ง ขายาวตรงเพรียวทอดทิ้งไว้ข้างลำตัวม้าอย่างสบาย ๆ แข็งแรงและทรงพลัง
บนใบหน้าของเขาสวมหน้ากากทองคำบริสุทธิ์ เผยให้เห็นเพียงดวงตาและจมูก มองไม่ออกว่าแสดงสีหน้าอย่างไร
ถังเมี่ยวซินสายตาดี พอเขามองเห็นหน้าของนาง เขาก็มองเห็นแววตาคมกริบเย็นชาคู่นั้นฉายความตกใจ: ทำไมถึงน่าเกลียดขนาดนี้?
เดิมทีอารมณ์ของนางไม่สู้ดีนัก พอเห็นอารมณ์ในแววตาเขา มุมปากของนางก็เผยอยิ้มบาง ๆ ใช้รูปปากถามเขา: "ข้างามหรือไม่?"
หนิงกูโจวเย็นชามาตลอด พอเห็นรูปปากของถังเมี่ยวซินชัด มุมปากก็เผลอขยับขึ้นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้
นางช่างก่อเรื่องจริง ๆ!
ก่อนไปรับเจ้าสาววันนี้ โม่หลีถามหนิงกูโจวว่าจะไปรับเจ้าสาวด้วยตัวเองหรือไม่
พวกเขารู้ดีว่าจวนโหวจะให้ถังเมี่ยวซินแต่งแทน จวนโหวไม่ได้มีใจจริงในการแต่งงานครั้งนี้ ถังเมี่ยวซินก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง
จวนโหวหมื่นครัวเรือนและถังเมี่ยวซินเช่นนี้ ไม่คู่ควรให้หนิงกูโจวไปรับเจ้าสาวด้วยตัวเอง
คำว่า "ไม่ไป" ของหนิงกูโจวเกือบจะหลุดออกจากปาก แต่ก็กลืนลงไปอย่างงงงวยตัวเอง แล้วก็ขึ้นหลังม้าอย่างงงงวยตัวเองอีก
หลังจากควบม้าออกจากจวนอ๋อง เขาถึงรู้ตัวว่าวันนี้การกระทำของตัวเองค่อนข้างแปลก
เพียงแต่คนก็ออกจากจวนอ๋องมาแล้ว ข้างหลังยังมีขบวนแห่ยาวเหยียดตามมา จะย้อนกลับไปก็ดูไม่ดีเท่าไหร่
เขาจึงคิดว่า วันนี้ถือเสียว่าให้เกียรติถังเมี่ยวซินสักครั้ง อย่างนี้นางจะได้ตั้งใจถอนพิษให้เขามากขึ้นในภายหลัง