หลี่ซื่อสังเกตเห็นความผิดปกติของถังเจียงเซียน จึงรีบถามขึ้นว่า “เป็นอะไรไป?”
เมื่อถามจบนางก็มองเห็นตัวอักษรบนธนบัตรเงิน ตรงที่ควรจะเขียนจำนวนเงินกลับเขียนว่า “ข้าสวยที่สุด”
ส่วนสองข้างเขียนว่า “มารดาลำเอียงต้องฟ้าผ่า”“พี่สาวสายตรงใจโฉดใครๆ ก็ขี่ได้”
คำแนวนอนเขียนว่า “พวกเจ้าเหมาะจะใช้ธนบัตรนรกเท่านั้น”
เมื่อนางเห็นตัวอักษรเหล่านี้ก็โกรธจนแทบขาดใจ ธนบัตรเงินเป็นของปลอม!
นางรีบหยิบธนบัตรใบแรกออกไปดูใบต่อไปก็ยิ่งเหลือเชื่อไปกันใหญ่ ข้างล่างทั้งหมดล้วนเป็นธนบัตรนรก!
หลี่ซื่อโกรธจัด ยกมือตบสาวใช้นางหนึ่งทันที “เหตุใดธนบัตรเงินถึงเป็นของปลอมทั้งหมด?”
สาวใช้มีชาติกำเนิดต่ำต้อย ด้วยสถานะของนาง ไม่มีโอกาสได้ถือธนบัตรมูลค่าสูงด้วยตัวเองเลย เคยเห็นแค่จากระยะไกลเพียงไม่กี่ครั้ง
ส่วนธนบัตรที่ถังเมี่ยวซินวางไว้ด้านบนสุดเกือบจะเหมือนจริงจนแยกไม่ออก นางจึงไม่รู้จริงๆ ว่าอันไหนจริงอันไหนปลอม
นางเอามือกุมแก้มแล้วพูดว่า “บ่าวเห็นกับตาว่าถังเมี่ยวซินใส่ธนบัตรเงินลงในกล่อง ไม่มีทางเป็นของปลอมได้!”
หลี่ซื่อหยิบธนบัตรใบแรกมาปาใส่หน้าสาวใช้ “เจ้าดูสิว่าบนนั้นเขียนว่าอะไร เจ้ายังกล้าพูดอีกว่าไม่ใช่ของปลอม!”
“พูดมา ธนบัตรเงินถูกเจ้าเปลี่ยนของหรือไม่?”
สาวใช้ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว โขกศีรษะอย่างบ้าคลั่ง “ต่อให้บ่าวมีความกล้าอีกสิบเท่าก็ไม่กล้าเจ้าค่ะ!”
“บ่าวเห็นตอนที่ถังเมี่ยวซินใส่ธนบัตรเงินลงไปมันก็เป็นแบบนี้แล้ว บ่าว… บ่าวไม่รู้หนังสือ…”
หลี่ซื่อ: “...”