ถังเมี่ยวซินรู้สึกสนใจใคร่รู้ขึ้นมาบ้าง ว่าคนคู่นี้ชาติชั่วจะทำอย่างไรต่อไป คิดแล้วก็อดหวังเล็กๆ ไม่ได้
การจัดการกับจวนโหวหมื่นครัวเรือน ถังเมี่ยวซินจัดการอย่างจริงจัง!
หลังจากถังเมี่ยวซินจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว นางก็ออกไปซื้อพู่กันและกระดาษเสวียนที่ร้านข้างๆ อย่างมีความสุข
นางไม่รู้ว่า หลังจากที่นางจากไป หนิงกูโจวก็พาโม่หลีเดินออกมาจากหลังกำแพงข้างๆ
โม่หลีถามเสียงเบา: “ฝ่าบาท พิษบนตัวถังเจียงเซียนเป็นพระชายาเป็นคนวางไว้ เหตุใดนางถึงได้ช่วยถังเจียงเซียนถอนพิษเล่า?”
หนิงกูโจวเพียงคิดเล็กน้อยก็เข้าใจว่าถังเมี่ยวซินต้องการจะทำสิ่งใด สายตาของเขาวาวโรจน์และเยือกเย็น
วันนี้เขาตามออกมาเพราะอยากดูว่าถังเมี่ยวซินจะก่อเรื่องอะไรอีก ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องนี้
เขาพูดเสียงเย็น: “รีบไปส่งข่าวให้ไท่จื่อองค์ที่สองบ้าง ว่าไท่จื่อคืนนี้จะวางแผนลับคิดร้ายต่อเขาที่จวนพัก”
โม่หลีรู้สึกงุนงง ไม่ค่อยเข้าใจว่าเหตุใดหนิงกูโจวจึงมีคำสั่งเช่นนี้ แต่ก็ไม่กล้าถามมากความ
หนิงกูโจวมองไปยังทิศทางที่ถังเมี่ยวซินจากไป มุมปากของเขาเลิกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
แม้เขาจะคิดว่านางเป็นตัวก่อเรื่อง แต่ความสามารถในการกลั่นแกล้งคนของนางก็จัดว่าเยี่ยมยอดไม่แพ้กัน
ในปีต่อๆ ไป คงเพราะมีนางอยู่ จวนฉินอ๋องของเขาคงไม่มีวันสงบสุข
แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เขากลับรู้สึกตื่นเต้นกับชีวิตในอนาคตเสียอย่างนั้น!
เวลานี้จวนพักในเมืองหลวงได้โกลาหลวุ่นวายไปหมดแล้ว ไท่จื่อเซี่ยวฟู่เฉินจื้อเหวินถามหมอหลวง: “ไท่จื่อเป็นอย่างไรบ้าง?”