ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่นางเดินหลงเข้าไปในห้องของซูเล่อเทียน ถังเมี่ยวซินก็ใช้เวลาสักพักในการทำความคุ้นเคยกับสำนักศึกษาแห่งชาติ เพื่อไม่ให้ถูกใครหลอกอีก
ตอนนี้นางถือว่าเป็นผู้ชำนาญเส้นทางในสำนักศึกษาแห่งชาติเป็นอย่างดี ทั้งยังมาเดินสำรวจในตอนกลางวันอีกด้วย จึงหลบหลีกองครักษ์ทุกคนได้อย่างราบรื่น และไปถึงบริเวณแปลงยาได้ในไม่ช้า
แล้วนางก็พบสิ่งที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง แปลงยาอยู่ตรงหน้าเพียงเอื้อมถึง แต่นางกลับข้ามไปไม่ได้ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร เมื่อมองดีๆ ก็พบว่ามีค่ายกลคอยคุ้มกันอยู่
ถังเมี่ยวซินนับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านค่ายกลระดับปรมาจารย์ ค่ายกลนี้ช่างโบราณและลี้ลับยิ่งนัก หากมีเวลาเพียงพอนางย่อมถอดรหัสได้แน่นอน
แต่ยามนี้แสงสว่างยามค่ำคืนไม่เพียงพอ นางมาเพื่อขโมยยา ย่อมไม่มีเวลามากพอที่จะแก้ค่ายกล
นางเริ่มเป็นกังวล หากใช้วิธีรุนแรงง่ายๆ ในการทำลายค่ายกล จะส่งเสียงดังเกินไปหรือไม่
จิ่งสื่อหยูแอบดูเหตุการณ์อยู่ที่หอสูงไกลออกไป: "อาจารย์ใหญ่เก่งกาจจริงๆ!"
"ใต้หล้านี้ คงมีเพียงค่ายกลของอาจารย์ใหญ่เท่านั้นที่ดักถังเมี่ยวซินไว้ได้ มิเช่นนั้นวันนี้แปลงยาคงถูกนางถอนจนเหลือแต่ต้น"
เขารู้ว่านางหมายตาที่แปลงยา แต่ก็ไม่กล้าห้ามปราม
ดังนั้นคืนนี้เขาจึงได้เพียงเปิดใช้งานค่ายกลที่อาจารย์ใหญ่วางไว้ แล้วนั่งมองอยู่ที่นี่ แม้แต่จะเรียกองครักษ์ก็ยังไม่กล้า
ถังเมี่ยวซินเอาแขนโอบอก เสียงหนึ่งดังมาจากเหนือศีรษะของนาง: "ค่ายกลนี้เป็นของอาจารย์ใหญ่ ใครทั่วไปถอดรหัสไม่ได้"