ถังเมี่ยวซินกำลังเก็บเข็มอยู่ พอได้ยินคำพูดนั้นก็ตกใจ เข็มเงินจึงทิ่มเข้าที่นิ้วของตัวเอง เลือดสีแดงไหลซึมออกมาที่ปลายนิ้ว
หนิงกูโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย "ทำไมถึงได้ไม่ระวังขนาดนี้?"
พูดจบก็คว้ามือนางขึ้นมาดูดนิ้วนั้นเข้าปาก
ถังเมี่ยวซิน: "..."
นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาดูดปลายนิ้วของนาง และบรรยากาศในยามนี้ชวนให้เคลิ้มใจยิ่งกว่าครั้งแรกเสียอีก
หัวใจของนางเต้นระส่ำระส่ายอีกครั้ง แต่ก็แสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วยิ้มพลางกล่าว "เพคะ อ๋องยังจำสัญญาของเราได้หรือไม่? ผู้ใดที่เคลื่อนไหวหัวใจก่อน ผู้นั้นต้องวิ่งเปลือยกายไปรอบเมืองหลวงหนึ่งรอบ!"
หนิงกูโจวคราวนี้เพียงแต่เลียเลือดที่ปลายนิ้วนาง สายตามองนางอย่างสงบนิ่ง "เจ้าตาไหนเห็นว่าข้าเคลื่อนไหวหัวใจ?"
ถังเมี่ยวซิน: "..."
หนิงกูโจวปล่อยมือนาง "เจ้าบอกเองว่าไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใคร ข้าให้เจ้าใช้กายชำระหนี้ก็เพียงเพื่อเปิดทางให้เจ้าและข้าได้ตัดขาดจากกันเท่านั้นเอง"
ใบหน้าเย็นชาของเขาโน้มเข้ามาใกล้ ใช้ปลายจมูกของตนเองชนกับปลายจมูกของนาง "หรือว่าอ้ายเฟยอยากเห็นข้าถอดเสื้อผ้าจริง ๆ งั้นหรือ?"
เสียงขึ้นจมูกของเขาที่สูงขึ้นเล็กน้อย แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะเอ่ยถึง
นางถอยหลังไปหนึ่งก้าว สายตาจับจ้องมองเขาอย่างใคร่ครวญ "ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นเช่นนี้ ข้าดูเจ้าผิดไปจริง ๆ!"
พูดจบนางก็หมุนตัวเดินจากไป พอเดินถึงประตูกลับได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วเบาของเขา
ถังเมี่ยวซินรู้สึกว่าตนเองน่าจะถูกเขาหลอกเล่นเสียแล้ว!