ทหารรักษาการณ์ด้านนอกร้องตะโกนเสียงดัง: "ปกป้องไท่จื่อ!"
ถังเจียงเซียนตกใจกลัวจนตัวสั่น: "ฝ่าบาท ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?"
นางพยายามดึงตู้เสื้อผ้าอย่างสุดแรง แต่พอเปิดตู้ได้ รถม้ากลับโยกอย่างรุนแรง กระแทกเข้ากับศิลาก้อนใหญ่
รถม้าถูกชนจนแทบพัง แต่เพราะแรงนั้นจึงกลับมาอยู่ในตำแหน่งเดิมได้
ผู้คนและสิ่งของในรถม้าถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป
ภายนอกมีกลิ่นเหม็นสุดขีด ทั้งสองไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ล้มกระแทกพื้นอย่างแรง
ตอนที่ทั้งคู่ล้มลง เพราะตกใจสุดขีด ต่างอ้าปากกรีดร้อง พอถึงจังหวะที่ล้มลง ก็ได้กินโคลนเลนที่เหม็นจนแทบขาดใจเข้าเต็มปาก
รถม้ายังคงลุกไหม้ ส่องสว่างบริเวณโดยรอบ
ถังเจียงเซียนคายโคลนในปากออกมา รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
นางยันมือข้างหนึ่งลงกับพื้นเพื่อลุกขึ้น แต่พบว่ามือได้รับบาดเจ็บ ชั่วขณะหนึ่งลุกไม่ขึ้น พอหมดแรง ก็ได้กินโคลนบนพื้นอีกคำหนึ่ง
ม้าข้าง ๆ ล้มลงอย่างไร้เรี่ยวแรง ตายแล้ว
นางพยายามลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบ ๆ แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเขียว
วันนี้นางมากับหนิงจื้อหยวน รู้ว่าข้างทางมีสวนแห่งหนึ่ง เพื่อความสะดวกในการใส่ปุ๋ย เจ้าของสวนจึงขุดบ่อเก็บปุ๋ยขนาดใหญ่ไว้ที่นี่
ในบ่อเก็บปุ๋ยเต็มไปด้วยอุจจาระสารพัดชนิด เหตุที่นางรู้เรื่องนี้ ก็เพราะกลิ่นของถนนเส้นนั้นเหม็นเหลือเกิน
ดังนั้นสิ่งที่หล่อนเพิ่งกินเข้าไปตอนที่ล้มลงจึงไม่ใช่โคลนเลน แต่เป็น...
ถังเจียงเซียนพอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ก็กุมอกอาเจียนออกมาอย่างรุนแรงทันที