หลังจากสังหารหมาป่าเหล็กหลังไปสองตัว มุมปากของเย่เทียนฉือเผยรอยยิ้มเย็นชาแห่งความสะใจ
แต่เมื่อหันไปมอง กลับพบว่าจ่าฝูงหมาป่ากำลังนำฝูงจ้องมองเขาอย่างไม่วางตา!
การกระทำเมื่อครู่ของเขาทำให้ฝูงหมาป่าโกรธแค้นเป็นอย่างมาก พวกมันส่งเสียงคำรามต่ำแล้วเดินตรงเข้ามาหาเย่เทียนฉือ!
เย่เทียนฉือกวาดตามองโดยรอบ กำมีดสั้นในมือแน่น ถอยหลังเล็กน้อย เตรียมระวังหมาป่าเหล็กหลังที่จะกระโจนเข้ามาได้ทุกเมื่อ!
"จ่าฝูงหมาป่าตัวนั้นเป็นสัตว์อสูรขั้นสี่"
ในขณะนั้นเอง เสียงของหงเยวี่ยจีก็ดังขึ้นในหัวของเขา
"สัตว์อสูรขั้นสี่? เทียบเท่ากับขั้นแก่นทองของมนุษย์ผู้บำเพ็ญอย่างนั้นหรือ?"
เย่เทียนฉือสีหน้าเย็นชา สายตามองไปที่จ่าฝูงหมาป่า พบว่ามันแตกต่างจากหมาป่าเหล็กหลังตัวอื่นจริงๆ ขนของมันเงางามกว่า เขี้ยวยาวกว่า และกลิ่นอายที่แผ่ออกมายิ่งทรงพลังกว่า!
จ่าฝูงหมาป่ามองเย่เทียนฉือจากเบื้องบน ดวงตาเต็มไปด้วยความโหดร้ายและกระหายเลือด เห็นได้ชัดว่ามองเย่เทียนฉือเป็นเหยื่อเช่นกัน หมาป่าเหล็กหลังขั้นสามอีกกว่ายี่สิบตัวมีแต่ล้อมวงไม่เข้าโจมตี ล้วนรอคำสั่งจากจ่าฝูง!
เย่เทียนฉือสูดหายใจลึก พึมพำเบาๆ: "หมาป่าเหล็กหลังพวกนี้จัดการยากกว่าซื่อเซียวเสียอีก..."
หงเยวี่ยจีกล่าว: "จับโจรต้องจับหัวโจก แค่ฆ่าจ่าฝูงหมาป่าได้ ฝูงหมาป่าไร้ผู้นำ ก็จะแตกกระเจิงไปทันที"
เย่เทียนฉือพยักหน้า กำมีดสั้นแน่น แล้วพุ่งตรงเข้าหาจ่าฝูงหมาป่าทันที!
จ่าฝูงหมาป่ากดหัวลงเล็กน้อย ในดวงตาประกายเลือดยิ่งรุนแรงขึ้น ได้ยินมันส่งเสียงคำรามต่ำ หมาป่าเหล็กหลังขั้นสามกว่ายี่สิบตัวก็พุ่งเข้าใส่เย่เทียนฉือพร้อมกัน!