ได้ยินดังนั้น หัวใจของเย่เทียนฉือก็กระตุกวูบหนึ่ง!
น้ำเสียงท่าทางเช่นนี้ช่างมั่นใจเหลือเกิน ราวกับนางได้เห็นเหตุการณ์เขาสังหารซื่อเซียวด้วยตาตนเองทั้งกระบวนการ!
เขาทำเป็นใจเย็น หันไปมองด้านหลัง ก็เห็นหญิงสาวชุดขาวร่างสูงโปร่งคนหนึ่งยืนอยู่ที่มุมกำแพง!
หญิงผู้นี้โฉมงามเลอเลิศ ผิวขาวดังหิมะ รูปร่างอ้อนแอ้น โดยเฉพาะขาคู่นั้นที่เรียวตรงและได้สัดส่วน เอวเล็กคอดกิ่วจนแทบจะคว้าได้เพียงกำเดียว ชวนให้คนอดอยากจะยื่นมือไปสัมผัสและลูบไล้
นางกำลังจ้องมองเย่เทียนฉือด้วยดวงตาเย็นชา สีหน้าเยียบเย็นถึงที่สุด
"เป็นเจ้า...?"
เย่เทียนฉือรูม่านตาหดเล็กน้อย หญิงผู้นี้มิใช่ใครอื่น นางคือธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักชิงเสวียน ซู่ชิงเยวี่ย ที่เขาเคยพบในถ้ำบนหุบเขาหยกเซียนเมื่อตอนเย็นวันนั้น
พอเห็นซู่ชิงเยวี่ย ภาพในถ้ำเมื่อวันนั้นก็ผุดขึ้นในห้วงความคิดของเย่เทียนฉืออย่างห้ามไม่อยู่ เนื้อผิวดั่งน้ำแข็งกระดูกดั่งหยก จวบจนบัดนี้ก็ยังยากจะลืมเลือน...!
เพียงแต่นึกไม่ถึงว่านางจะมาปรากฏอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ทั้งยังมั่นใจเช่นนี้ พูดปากแข็งว่าเขาเย่เทียนฉือเป็นคนสังหารซื่อเซียว
"ตอบคำถามข้า เจ้าฆ่าซื่อเซียวกับหงเยวี่ยจือหรือไม่...?"
ซู่ชิงเยวี่ยจ้องเขม็งไปที่เย่เทียนฉือด้วยดวงตางดงาม แล้วเอ่ยถามอีกครั้ง
"ธิดาศักดิ์สิทธิ์หมายความว่าอย่างไร? ผู้อาวุโสซื่อเซียวกับพี่จื่อเหมยเอ๋อตายเพราะฝีมือหมาป่าอสูร เหตุใดธิดาศักดิ์สิทธิ์จึงปากแข็งว่านี่เป็นฝีมือศิษย์?"
เย่เทียนฉือหันกลับไปมองด้านหลัง ที่ตรงนั้นคือห้องประชุม ผู้อาวุโสชั้นนอกหลายท่านกับผู้อาวุโสฝ่ายกฎหมายล้วนอยู่ข้างใน เขาแม้แต่จะพูดเสียงดังยังไม่กล้า