“อย่างนั้นสินะ” เย่เทียนฉือพยักหน้า: “ขอบคุณพี่หลี่ที่บอกกล่าว!”
“ไม่ต้องเกรงใจ เราเป็นพี่น้องกัน!” หลี่ไห่ยิ้ม แล้วขมวดคิ้วอีกครั้ง: “ไม่ใช่นะพี่เย่ ท่านคงไม่ได้ยังคิดจะไปร่วมประลองใหญ่หรอกนะ?”
“ไปสิ ทำไมจะไม่ไปล่ะ?” เย่เทียนฉือหัวเราะ: “รางวัลคือธิดาศักดิ์สิทธิ์ชิงเสวียน ซู่ชิงเยวี่ย ล่อใจเหลือเกิน”
“......” หลี่ไห่ขมวดคิ้ว มองเย่เทียนฉือราวกับมองคนบ้า: “บ้าไปแล้ว พี่เย่ท่านบ้าไปแล้วแน่ๆ”
เย่เทียนฉือหัวเราะ: “พี่หลี่ รอดูกันต่อไปเถิด”
จากคำพูดของหลี่ไห่ ทำให้รู้ว่าเซียวหานศิษย์ชั้นในคือตัวเต็งที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักชิงเสวียนในการประลองใหญ่ครั้งนี้ พลังบำเพ็ญของเขาทะลวงถึงขั้นแก่นทองแล้ว แต่ไม่รู้ว่าอยู่ขั้นใด
ส่วนเย่เทียนฉือตอนนี้อยู่ในขั้นเปิดเส้นชีพจรสมบูรณ์ ห่างจากขั้นแก่นทองเพียงแค่ขั้นรวมพลังปราณ......
“แก่นหยกแกนพิภพ......”
“ตอนนี้ฉันขาดเพียงแก่นหยกแกนพิภพหนึ่งชิ้น หากได้มันมา ให้พี่เยวี่ยจีช่วยซ่อมแซมเส้นจื่อ เมื่อเส้นจื่อฟื้นฟูแล้ว ภายในสองเดือน ฉันก็จะสามารถฝึกถึงขั้นแก่นทอง...!”
เย่เทียนฉือคิดในใจเช่นนั้น
“เย่เทียนฉือ!”
ทันใดนั้น เสียงเรียกดังมาจากทางเดินเล็กๆ ใต้เขา
เย่เทียนฉือนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังไปมอง เห็นชายหนุ่มชุดเขียวคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหา
“ชุดเขียว?” หลี่ไห่เห็นผู้นั้นก็ขมวดคิ้วทันที: “นี่ไม่ใช่พี่ซ่งเจี๋ยแห่งสำนักนอกหรือ? เขามาทำไม?”