"ทำไมหรือ?" เย่เทียนฉือขมวดคิ้วถาม "เมื่อสองสามวันก่อน เสด็จพี่เดือนยังไม่ร้องจะออกไปข้างนอกทุกวันเลยหรือ ตอนนี้กลับเปลี่ยนใจเสียแล้ว?"
"เอ้อ~ ก็เพราะน้องอยู่แต่ในหอคอยคุมฟ้าแห่งนี้มาหลายพันปี มันน่าเบื่อจะตายอยู่แล้ว~"/n/n"แต่ตอนนี้ดีแล้ว มีเจ้าหนูมาแก้เหงา มีความสุขมากขึ้นเยอะ~"
"หรือ?"
"แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเหตุผลหนึ่ง อีกเหตุผลหนึ่งคือ ข้าอยากเห็นเจ้าผู้ครอบครองกายเทพวิถีโบราณ จะเติบโตได้ถึงระดับใดกันแน่...!"
"เสด็จพี่เดือนวางใจได้ เทียนฉือจะไม่ทำให้เสด็จพี่เดือนผิดหวัง" เย่เทียนฉือตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
"ดี!" หงเยวี่ยจีพยักหน้ารับด้วยความยินดี
"แต่ก่อนหน้านั้น ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะปรึกษาเสด็จพี่เดือน"
"ถามมาได้เลย" หงเยวี่ยจียิ้มกล่าว
เย่เทียนฉือกล่าวว่า "ตั้งแต่ข้ากลับมามีสติ มีข้อสงสัยบางอย่างที่คอยรบกวนจิตใจข้าอยู่เสมอ"
"ข้าไม่ได้เติบโตในตระกูลเย่ตั้งแต่เด็ก หากแต่เมื่อหกปีก่อนถูกแม่นางครูพี่เก็บกลับมาจากข้างนอก ตอนนั้นข้าน่าจะอายุประมาณสิบสามหรือสิบสี่ปี และดูเหมือนว่าข้าจะไม่ได้โง่เขลามาตั้งแต่เกิด หากแต่เริ่มโง่เขลาตอนอายุสิบสามหรือสิบสี่ต่างหาก"
"แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ความทรงจำในอดีต ข้ากลับจำไม่ได้เสียเลย......"
"พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของข้าเป็นใคร? กายเทพวิถีโบราณและหอคอยคุมฟ้านี้ มาจากไหนกันแน่......"
หงเยวี่ยจีส่ายหน้า "ข้าตอบเจ้าได้เพียงคำถามเดียว นั่นคือกายเทพวิถีโบราณ"
"ในตำนานเล่าว่า กายเทพวิถีโบราณสืบทอดมาจากเผ่าพันธุ์วิถีโบราณ กายนี้มิได้มีมาแต่กำเนิด หากแต่หายากยิ่งนัก หมื่นปี แสนปี หรือแม้แต่ล้านปี อาจไม่มีสักคนที่ปลุกสายเลือดพิเศษนี้ขึ้นมาได้"