โห แบบนี้ก็เกินไปแล้ว
ราคาแต่ละพื้นที่ไม่เท่ากัน
งบสองแสนที่เตรียมไว้ดูท่าจะไม่พอแล้วสิ!
แม้การตั้งกฎแบบนี้จะมีเหตุผลอยู่ก็ตาม
ถึงอย่างไร ของปกปิดที่ครอบคลุมพื้นที่ทั่วทั้งเมืองแบบนี้ จะหวังให้จ่ายราคาเท่ากันทั้งที่พื้นที่ได้รับประโยชน์ต่างกันได้อย่างไร
“เฮ้อ ช่างเถอะ รู้ไว้ล่วงหน้าก็ดี จะได้เตรียมเหรียญทองให้พอ”
“ยังไงเหรียญทองพวกนี้ก็ต้องไปรีดเอาจากทางการกับตระกูลอานอยู่แล้ว”
“ถึงตอนนั้นยังต้องจัดเครื่องแบบกับตราประทับอีกชุดด้วย ของมหานครผีก็ให้ต้าฉ่าใส่แล้วกัน”
หลินจื่อลั่วคำนวณเรื่องต่าง ๆ อยู่ในใจ
ก็แค่เหรียญทองไม่ใช่หรือ?
ยังต้องลงมือหาเองอีกหรือไง?
ที่สำคัญคือยังไม่ต้องรีบร้อน
สิทธิ์ขายของปกปิดพวกนี้มีเงื่อนไขสูงเกินไป
ดูจากสต๊อกก็รู้ จนถึงตอนนี้ที่จิงตูยังไม่มีใครมีคุณสมบัติครบตามเงื่อนไขการซื้อตราประทับเลยสักคน
หลินจื่อลั่วประเมินว่า คงต้องรออีกสามสี่เดือนถึงจะมีคนที่พอรวบรวมแต้มสนับสนุนได้มากพอซื้อตราประทับ
ส่วนเครื่องแบบกับเครื่องหมาย คงต้องราวหนึ่งปีถึงจะมีโอกาส
แต่คราวนี้เขาไม่ได้มาเพื่อซื้อของปกปิดพวกนี้
เป้าหมายหลักคือไอเทมม้วนหนังสือธาตุ “น้ำ” กับ “ไฟ” ต่างหาก!
หลินจื่อลั่วเปิดโซนขายอุปกรณ์ก่อน
มีแต่ อุปกรณ์ระดับบรอนซ์ ธรรมดา ๆ ทั้งนั้น ไม่เข้าตาเขาเลย
ถ้าอยากซื้ออุปกรณ์ระดับซิลเวอร์จากร้านค้า อย่างน้อยก็ต้องรอให้ซอมบี้ธรรมดาดรอปอุปกรณ์ระดับซิลเวอร์ออกมาก่อน
