“นอนเหรอ? พวกเราเพิ่งเข้าเวรเองนะ?” ตำรวจที่เป็นหัวหน้าถามอย่างงุนงง
หลินจื่อลั่วไม่สนใจตำรวจทั้งสองคน แล้วเดินตรงไปข้างหน้า
ตอนนั้นเอง ตำรวจที่เป็นหัวหน้าก็สังเกตเห็นเสื้อคลุมสีดำของหลินจื่อลั่ว
“แค่ก ๆ ผมง่วงเกินไปจนตาฝาดไปเอง” ตำรวจหัวหน้าพูดแก้ตัวอย่างจริงจังทันที
หลินจื่อลั่วเดินผ่านพวกเขาไป
ตำรวจทั้งสองทำราวกับไม่เห็นอะไร แล้วเริ่มคุยกันว่าวันนี้จะกินอะไรเป็นมื้อเย็น
จนหลินจื่อลั่วเดินลับไปไกล ตำรวจทั้งสองจึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
“ให้ตายเถอะ ตกใจแทบแย่! ผมเกือบหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวแล้ว!” ตำรวจหัวหน้าตกใจจนขาแทบอ่อน
“ยังดีที่ผมช่วยคุณไว้ ถ้าคุณเข้าไปยุ่งกับ ‘ยาจื่อ’ จริง ๆ วันนี้คงรักษาชีวิตไว้ไม่ได้แน่!” ตำรวจที่ยืนข้าง ๆ กล่าวขึ้นเช่นกัน
“เพื่อนรัก พรุ่งนี้ผมจะเลี้ยงสปาคุณสักครั้ง” ตำรวจหัวหน้าพูดพลางตบอกตัวเอง
“จริงเหรอ ได้เลย ผมตกลง!” ตำรวจอีกคนพูดอย่างดีใจ
“ว่าแต่ดึกป่านนี้แล้ว ‘ยาจื่อ’ ออกมาทำอะไรนะ?” ตำรวจหัวหน้าถามอย่างสงสัย
“ไม่ว่าเขาจะทำอะไร พวกเราก็ยุ่งไม่ได้หรอก เอาละ ตั้งใจลาดตระเวนต่อไปเถอะ ทำเหมือนไม่เห็นอะไรแล้วกัน”
.........
สามตระกูลใหญ่แห่งประเทศหลงกั๋ว
หากพูดถึงความแข็งแกร่งโดยรวม ตระกูลหลี่แข็งแกร่งที่สุด รองลงมาคือตระกูลอวิ๋น ส่วนตระกูลอานอ่อนแอที่สุด
ตระกูลอานที่รั้งท้ายอยู่แล้ว พอเกมยุคสิ้นโลกมาถึงก็ยิ่ง “เคราะห์ซ้ำกรรมซัด”
ประมุขตระกูลรุ่นก่อนกลายเป็นซอมบี้ บุคคลสำคัญในตระกูลอีกหลายคนก็ “โชคดี” กลายเป็นซอมบี้ตามประมุขตระกูลรุ่นก่อนลงไปด้วย