เดิมทีเขายังคิดจะให้พ่อช่วยพูดกับทางนั้นสักหน่อย เปลี่ยนสถานะจากคนงานชั่วคราวให้เป็นพนักงานประจำ แต่ผ่านไปสองปีแล้วก็ยังไม่มีความคืบหน้า ในใจจึงอดขุ่นเคืองอยู่บ้างไม่ได้
เขาจึงเอ่ยถามเสียงเรียบว่า “เรียกฉันมาทำไม?”
ลู่เจี้ยนตั่งสัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดในน้ำเสียงของเขา จึงตอบไปตามตรงว่า
“บ้านโดนขโมยของจนเกลี้ยง พ่อให้พี่กลับไปดูหน่อย”
ลู่เจี้ยนกั๋วสีหน้าเปลี่ยนทันที เขาร้องเสียงดังว่า “เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่! ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?”
พูดจบก็ไม่รอให้ลู่เจี้ยนตั่งพูดต่อ หันหลังวิ่งกลับบ้านไปทันที เขาพอรู้ว่าที่บ้านมีเงินอยู่เท่าไร หลายปีมานี้เก็บเล็กผสมน้อยได้เกือบหมื่น เงินพวกนี้ต่อไปก็ต้องเป็นของเขาทั้งหมด ตอนนี้กลับหายไปแล้ว!
เขาไม่เชื่อ ต้องกลับไปถามพ่อให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่