จากนั้นไป๋เชี่ยนก็ลดเสียงลงแล้วพูดกับทั้งสองคนว่า “พวกเธอว่า ถ้าเธอตายไปโดยไม่ตั้งใจแล้ว ยังจะมาอ่อยพี่เฉินของฉันได้อีกไหม?”
หลี่ชุนฮวาเบิกตากว้าง ถามอย่างตกใจว่า “เธอคิดจะทำอะไร?”
ไป๋เชี่ยนหัวเราะเย็นชา มองคนตรงหน้าทั้งสองแล้วเอ่ยว่า “ฉันให้พวกเธอ 50 หยวน พวกเธอหาทางหลอกเธอไปที่ริมแม่น้ำแล้วผลักตกลงไป เธอว่ายน้ำไม่เป็น ถึงตอนนั้นก็แค่บอกว่าเธอพลัดตกลงไปจมน้ำตายเอง”
นังสารเลว กล้ามาแย่งกับฉัน เธอมีสิทธิ์ด้วยหรือ!
หลี่ชุนฮวาปฏิเสธว่า “ฉันไม่ทำ จะสั่งสอนเธอสักรอบฉันยังพอทำได้ แต่เรื่องฆ่าคน เธอไปหาคนอื่นเถอะ อย่างไรก็ตาม ฉันรับรองว่าจะไม่พูดแผนของเธอออกไปแน่นอน”
พูดจบเธอก็เดินจากไป ยัยบ้า! ต้องอยู่ให้ห่างจากสองคนนี้เข้าไว้
“ไอ้ขี้ขลาด!”
ไป๋เชี่ยนไม่ใส่ใจที่หลี่ชุนฮวาเดินไปแล้ว หันมามองจางฟางฟาง “แล้วเธอล่ะ? นี่ตั้ง 50 หยวนนะ!”
จางฟางฟางคิดดูแล้ว หากเธอไม่เผยตัว เรื่องนี้ก็คงไม่มีใครรู้ แต่ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาล่ะ?
แต่เธอก็เสียดายเงิน 50 หยวนเหลือเกิน…
สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด! เอาวะ ยอมเสี่ยงแล้วกัน จ้องตาไป๋เชี่ยนแน่วแน่ ก่อนเรียกราคาสูงลิ่วว่า “ฉันเอา 80!”
ไป๋เชี่ยนตอบทันทีว่า “ตกลง!”
เหมือนกลัวเธอจะเปลี่ยนใจ จึงเสริมอีกประโยคว่า “เลิกงานแล้วมาหาฉันเอาเงิน”
จางฟางฟางพยักหน้าส่ง ๆ ตอนนี้ในใจยุ่งเหยิงไปหมด ต้องกลับไปคิดให้ดีเสียก่อน
ไป๋เชี่ยนที่สมใจแล้วอารมณ์ดีมาก ขอแค่เสิ่นหลิงหลิงตาย พี่เฉินก็จะกลับมาเป็นของเธอคนเดียวอีกครั้ง!