ยุคเจ็ดศูนย์: ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบผู้ถูกกำหนดให้ขายบ้านแล้วไปชนบท

ตอนที่ 96 พี่ลู่จะดึงฉันไว้ทำไม?

7 นาที· 1.5K คำ

หลังมื้อเย็น ลู่เหวินเซิงก็หิ้วกาน้ำกลับไปยังบ้านที่เพิ่งสร้างเสร็จ ฟ้ายังไม่มืดสนิท อาศัยแสงสุดท้ายที่ขอบฟ้า เธอกวาดตามองลานบ้านเล็ก ๆ ของตัวเอง

กำแพงลานบ้านกับเพิงเก็บฟืนก่อจากดินอัด ต่ำเตี้ยเหมือนบ้านส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน ใครที่สูงสักหน่อยก็สามารถมองเห็นทั่วทั้งลานจากด้านนอกได้

จากประตูใหญ่ไปถึงห้องโถงมีทางเดินเล็ก ๆ ปูด้วยอิฐแดง ซึ่งเป็นสิ่งที่ลู่เหวินเซิงขอไว้เอง หลัก ๆ ก็เพราะกลัวว่าพอฝนตกแล้วจะเดินในลานไม่ได้

จากห้องโถงไปยังเพิงเก็บฟืนก็มีทางเดินแบบเดียวกัน ทำให้ลานบ้านดูสะอาดตาขึ้น

เธอคิดไว้ว่าพอมีเวลาว่างในอีกไม่กี่วัน จะไปขอเมล็ดผักที่ปลูกง่ายจากป้าหลี่มาปลูก ใช้พื้นที่ว่างในลานให้คุ้มที่สุด

เดินตามทางอิฐแดงเข้าไปก็ถึงหน้าห้องโถง ประตูห้องก็เป็นฝีมือช่างไม้หลี่ บานประตูสองแผ่นหนาเตอะ ดูแข็งแรงเป็นพิเศษ

“พรุ่งนี้บ่ายต้องลางานไปซื้อของเพิ่มที่สหกรณ์”

อย่างแรกที่ต้องซื้อก็คือแม่กุญแจ ซื้อสักสองอัน อันหนึ่งล็อกประตูห้องโถง อีกอันล็อกประตูใหญ่

ทางขวามือของห้องโถงมีเตาดิน เชื่อมต่อกับเตียงอุ่นและผนังอุ่นในบ้าน ใช้ต้มน้ำทำอาหารได้

ทางซ้ายมือก็มีเตาเล็กอีกเตาหนึ่งที่ไม่เชื่อมกับเตียงอุ่น เหมาะใช้ในฤดูร้อนพอดี

ถัดเข้าไปเป็นตู้เก็บของ ใช้เก็บถ้วยชามและเครื่องครัวต่าง ๆ ผนังด้านตะวันออกมีประตูบานหนึ่ง พอเข้าไปก็เป็นห้องด้านใน ตรงริมหน้าต่างฝั่งใต้ก่อเตียงอุ่นไว้ ตอนนี้มีโต๊ะเตียงกับเครื่องนอนของเธอวางอยู่ ข้างผนังตั้งโต๊ะเขียนหนังสือไว้ ถัดไปทางเหนือก็คือตู้เสื้อผ้าใบใหญ่กับหีบไม้ของเธอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป