อีกด้านหนึ่ง ลู่เจี้ยนตั่งซึ่งถูกพ่อใช้ให้ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจเดินไปอย่างไม่รีบร้อน ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกว่าเรื่องวันนี้ต้องเกี่ยวข้องกับลู่เหวินเซิงแน่ ๆ
ตอนที่พบเงิน 10 หยวนในกระเป๋าเสื้อ เขาก็แทบจะแน่ใจแล้ว เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เขาสงสัยคือ พี่สาวทำได้อย่างไรกันนะ?
แล้วพี่สาวคนนี้เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไรกัน?
ดูเหมือนจะเป็นหลังจากหัวกระแทกกำแพงแล้วฟื้นขึ้นมาครั้งแรก เขาสัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป
แต่ก่อนพวกเขาต่างก็เป็นคนที่ถูกกดขี่อยู่ในบ้าน โชคดีที่เขายังมีเจี้ยนหมินคอยพึ่งพากัน ส่วนพี่สาวกลับโดดเดี่ยวเพียงลำพัง...
ลู่เจี้ยนตั่งกำเงิน 10 หยวนในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว คำพูดที่ลู่เหวินเซิงเคยบอกเขาในคืนนั้นดังก้องขึ้นมาในหัว
“เจี้ยนตั่ง นายอายุ 15 แล้ว ถึงจะยังเด็กไปหน่อย แต่ก็ควรคิดถึงอนาคตตัวเองได้แล้ว ถ้าไม่ไหวก็พาน้องชายไปเข้ากองทัพเถอะ ที่นั่นต่างหากคือโลกของผู้ชายอย่างพวกนาย
ลองคิดดูให้ดี ถ้าไปถึงกองทัพแล้วมีเรื่องอะไรก็เขียนจดหมายมาหาพี่ได้ แต่ถ้าไม่ไป ก็อย่าติดต่อพี่อีก”
เขาเข้าใจคำพูดเหล่านั้นดี ใจความก็คือ แทนที่จะติดอยู่ในบ่อโคลนแล้วจมลึกลงไปเรื่อย ๆ ไม่สู้รีบปีนออกมา แล้วหาทางเอาชีวิตรอดให้ตัวเองเสียแต่เนิ่น ๆ
เขาควรวางแผนเพื่อตัวเองกับเจี้ยนหมินได้แล้ว
สำนักงานเขตกับสถานีตำรวจอยู่ติดกัน หลังจากเขารีบไปแจ้งความแล้วก็ไม่ได้กลับบ้าน แต่หันไปยังสำนักงานเขตและแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าตนกับน้องชายต้องการสมัครเป็นทหาร
โชคดีที่ทุกคนรู้จักกัน จึงไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครสวมรอย เจ้าหน้าที่ตรวจดูประวัติครอบครัวของเขา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาก็อนุมัติใบสมัครให้ ส่วนหนึ่งก็เพราะลู่เย่ช่วยสนับสนุน จึงทำให้พวกเขาประทับใจมากขึ้น