อากาศตรงลานหน้าคฤหาสน์อบอวลไปด้วยกลิ่นปัสสาวะคาวคละคลุ้งและกลิ่นคาวเลือด
หลินเจิ้งเย่กุมซี่โครงที่หัก กองอยู่บนพื้นกระเบื้อง สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เขาคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ
ว่ามันผิดพลาดตรงไหน
ทำไมจิ้นหานสวินถึงโกรธได้ถึงเพียงนี้
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องพวกนั้นแล้ว
"ท่านจิ้น!"
"ท่านจิ้น ได้โปรดระงับโทสะด้วย!"
หลินเจิ้งเย่จ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของจิ้นหานสวินซึ่งกำลังก้าวขึ้นบันได พลางตะโกนลั่น
"ผมจะยกตระกูลหลินทั้งหมดให้ท่าน!"
"บริษัท คฤหาสน์ หุ้นทั้งหมดในชื่อของผม ผมยกให้หมด!"
"ขอเพียงท่านยกมือขึ้นสักนิด ปล่อยพวกเราพ่อลูกไป ทุกอย่างของตระกูลหลินจะเป็นของตระกูลจิ้น!"
เฉินฟ่างมองลงมาจากที่สูง มองดูกองเนื้อเน่าเบื้องล่างบันได ขี้เกียจจะเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว
เขาใช้นิ้วเดียวเลื่อนเปิดหน้าจอแท็บเล็ต ยื่นไปตรงหน้าหลินเจิ้งเย่
"ประธานหลิน ลืมตาแรง ๆ ของท่านดูให้ชัด ๆ สิ ว่าตระกูลหลินของท่าน ยังเหลืออะไรอีก?"
ตัวอักษรบนหน้าจอเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
รายงานการชำระบัญชีทรัพย์สิน หนังสือแจ้งบังคับคดีจากธนาคาร ใบแจ้งหนี้ผิดสัญญานับไม่ถ้วน
บัญชีทั้งหมดของตระกูลหลินถูกอายัด
เงินทุนหมุนเวียนกลายเป็นติดลบ
แม้แต่เงินแปดสิบล้านที่เพิ่งเข้าบัญชีส่วนตัวของหลินเจิ้งเย่เมื่อวาน
ก็ถูกธนาคารอายัดอย่างเร่งด่วนเมื่อคืนนี้
"เป็นไปไม่ได้… นี่มันเป็นไปไม่ได้!"
เขาเลื่อนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง
เมื่อคืนบริษัทยังมีเงินทุนหมุนเวียนอยู่เลย