บทที่ 45 อาชีพที่สอง
หลินฟานถาม “กาไฟฟ้าใบนั้นแพงมากเลยใช่ไหม” เพราะตอนนี้เครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนี้ราคาแพง แถมยังต้องใช้คูปองด้วย!
เจิ้งอวี่เจี๋ยตอบ “ตั้ง 23 หยวน แถมคูปองอุตสาหกรรมอีก 10 ใบ”
จางเจวียนได้ยินแล้วก็ใจหาย แพงขนาดนี้ เกือบเท่าเงินเดือนหนึ่งเดือนเลย ถ้าเป็นเธอคงไม่กล้าซื้อ แต่คนที่ซื้อคือลูกเขยใหม่ เธอจึงไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่เงียบไป
หลินฟานครุ่นคิดแล้วพูดว่า “งั้นเราซื้อสองใบดีไหม ใบหนึ่งเอาไว้ใช้ข้างล่าง!”
“คูปองอุตสาหกรรมอาจมีไม่พอ”
หลินฟานบอกว่า “งั้นยังไม่ซื้อ รออีกสองสามวัน ฉันจะเอาหนังสือไปส่ง แล้วถามทางห้องสมุดดูว่าออกคูปองให้ฉันได้บ้างไหม ถ้าได้ค่อยซื้อ! ซื้อมาใช้แต่ข้างบนอย่างเดียว เดี๋ยวแม่จะไม่พอใจ”
เจิ้งอวี่เจี๋ยคิดดูแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย! กินข้าวเสร็จหลินฟานก็คิดจะพักที่บ้านเดิม ตื่นมาอ่านหนังสือสักหน่อย แล้วค่อยไปภัตตาคาร เพราะวันนี้เป็นวันที่สามีภรรยาคู่นี้จะเลี้ยงข้าวเพื่อน ๆ!
เดิมทีเธอคิดจะกลับบ้านสามี แต่พอนึกถึงว่าต้องออกไปเลี้ยงข้าวคนอื่นในอีกเดี๋ยว พี่สะใภ้คนที่สามของเธอก็คงพูดจาเหน็บแนมอีก!
จางเจวียนกำลังจัดการผักพวกนั้น ผักที่จะเอาไปทำผักตากแห้งต้องลวกน้ำร้อนก่อน แล้วค่อยนำออกไปตากแดดข้างนอก!
หลินฟานบอกเจิ้งอวี่เจี๋ย “ไปกันเถอะ!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยถามตามคำพูดว่า “ไปไหน?”
“ไปนอนเป็นเพื่อนฉันในห้องไง จะไปไหนอีกล่ะ?”
หลินฟานเห็นหูของเจิ้งอวี่เจี๋ยเริ่มแดงขึ้นมาอีกแล้ว ก็รู้สึกว่าเขาช่างไร้เดียงสาจริง ๆ จึงอดใจไม่ไหวหอมแก้มเขาไปหนึ่งที!
“ในวินาทีที่ริมฝีปากอุ่นชื้นสัมผัสแก้ม ความคิดของเจิ้งอวี่เจี๋ยก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ!”
หลินฟานเห็นท่าทางเหม่อ ๆ ของเขา กลัวว่าหลินเยว่หรือแม่หลินจะสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงคว้ามือเขาแล้วพากลับเข้าห้องไป!
สมองของเจิ้งอวี่เจี๋ยยังค้างอยู่ เขาเพียงเดินตามแรงจูงของเธอไปทั้งอย่างนั้น!