บทที่ 49 เอาเงินมาส่งถึงที่
หลินฟานยิ้มพลางพูดว่า “จะยากอะไรล่ะ พรุ่งนี้ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอก! เอาเป็นมื้อเที่ยงวันมะรืนก็แล้วกัน ฉันจะทำอาหารสักสองสามอย่างให้พวกคุณกิน! ปู่เชิญพวกท่านมาที่บ้านสิ ถ้าไม่ได้ก็ให้อวี่เจี๋ยมาร่วมกินข้าวกับพวกคุณปู่ในวันมะรืนด้วย”
ปู่เจิ้งยิ้มแล้วพูดว่า “ได้สิ! แต่ให้เสี่ยวหลิวออกไปซื้อของแต่เช้า เธอแค่ทำอาหารก็พอ!”
หลังกินข้าวเสร็จ หลินฟานไปหาป้าหลิว “ป้าหลิว วันมะรืนปู่อยากเชิญคุณปู่สองสามท่านในเขตบ้านพักมากินข้าว ป้าพอจะหาซี่โครงกับเครื่องในหมูได้ไหม ถ้ามีไก่ก็ซื้อกลับมาสักตัว มีปลาก็เอามาสักตัว ถ้าไม่มีค่อยซื้อเนื้อไม่ติดมันมาสักหนึ่งชั่งก็ได้” พูดจบหลินฟานก็ยื่นเงิน 10 หยวนกับบัตรเนื้อหนึ่งชั่งให้ป้าหลิว
กระดูก ซี่โครง และเครื่องในหมูไม่ต้องใช้บัตรซื้อ!
ป้าหลิวพูดว่า “เสี่ยวหลินเอ๊ย! เชิญพวกคุณปู่มากินข้าวทั้งที ซื้อเครื่องในหมูจะไม่ดูไม่ดีไปหน่อยหรือ!”
“ไม่เป็นไรค่ะป้าหลิว ฉันมีวิธีจัดการ ล้างให้สะอาดก็อร่อยกว่าเนื้ออีกนะคะ! บางคนชอบกินมาก กินครั้งหนึ่งแล้วยังอยากกินอีกเลย”
หลังหลินฟานเดินไปแล้ว ป้าหลิวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเล่าเรื่องที่จะซื้อเครื่องในหมูให้ผู้เฒ่าทั้งสองฟัง ปู่เจิ้งคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วบอกป้าหลิวว่า “ซื้อไปตามที่เสี่ยวหลินบอกเถอะ!”
สถาบันวิจัยทหารโทรศัพท์ไปที่ห้องสมุดอีกครั้ง เพื่อเร่งความคืบหน้าเรื่องหนังสือแปล
ผู้อำนวยการหวงพูดว่า “หัวหน้ากรมกัว ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วยเร่งนะครับ แต่บ้านของเสี่ยวหลินไม่มีโทรศัพท์ มีแค่ที่อยู่ ติดต่อก็ลำบาก ทำได้แค่รอให้เธอแปลเสร็จแล้วเอามาส่งเองครับ”