บทที่ 111 ค่าตอบแทนที่ฉันแลกมาด้วยความสามารถ
เจิ้งอวี่เจี๋ยจะพูดได้ยังไงว่าเมียตัวเองอยากย้ายออกไปอยู่ข้างนอก แน่นอนว่าพูดไม่ได้ ไม่อย่างนั้นบ้านนี้คงวุ่นวายจนบ้านแตกแน่ อีกอย่าง ต่อให้จะพูด ก็ต้องหาเหตุผลดี ๆ มาอ้างเอง
จะเอาผู้หญิงของตัวเองไปยืนรับเคราะห์ไม่ได้
“เธอแค่ชอบบ้าน อยากมีบ้านสักหลังที่เป็นชื่อของตัวเอง ก่อนหน้านี้ได้ยินเธอบอกว่า ถ้าหาเงินได้มากพอเมื่อไร ก็จะซื้อเองสักหลัง”
“วันนี้เธอคงยังไม่ตื่นดี เลยพูดอะไรเรื่อยเปื่อยออกมา”
คนในตระกูลเจิ้งก็ไม่ได้โง่กันทุกคน เรื่องวันนี้เห็นได้ชัดว่ามีคนมาขอความช่วยเหลือจากน้องสะใภ้คนที่สี่โดยตรง ส่วนเงื่อนไขของเธอก็คือบ้านสี่ห้องประตูสไตล์ซื่อเหอหยวนหนึ่งหลัง
ให้ตายเถอะ บ้านสี่ห้องประตูสไตล์ซื่อเหอหยวนหลังหนึ่งต้องใช้เงินเท่าไร? แถมน้องสะใภ้คนที่สี่ก็กล้าเรียกร้องเสียด้วย ช่างเหมือนลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือจริง ๆ กล้าหาญไม่เบา
แต่หลังจากวันนี้ ทุกคนก็มองหลินฟานเปลี่ยนไป
ยังกล้ากลับเข้าห้องไปนอนอย่างโจ่งแจ้งอีก
แม้แต่ผู้เฒ่าตระกูลเจิ้งก็ยังทำสีหน้าพูดไม่ออก
คนในตระกูลเจิ้งกินมื้อเช้ากันไปอย่างมีเรื่องในใจ ต่างคนต่างออกไปทำงาน เหลือผู้เฒ่าสองคนไว้ที่บ้าน
แม้แต่โจวเจี๋ยก็วิ่งออกไปกระจายข่าวซุบซิบอีกแล้ว มีเธออยู่ ตระกูลเจิ้งก็ไม่มีความลับ
หลินฟานตื่นขึ้นมาในมิติวิเศษ จากนั้นก็แปรงฟันล้างหน้า แล้วกินโจ๊กกระดูกที่เก็บไว้ในมิติวิเศษสองชาม
จากนั้นเธอก็ลงมาชั้นล่าง วันนี้ผู้เฒ่าตระกูลเจิ้งไม่ได้ออกไปไหน กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่บ้าน
“เสี่ยวหลิน ตื่นแล้วเหรอ ในหม้อมีอาหารเช้าอุ่นไว้”