บทที่ 94 รับซื้ออาหารทะเลที่ไห่ซื่อ
เจิ้งอวี่เจี๋ยไม่ได้ตอบเธอ เขาเข้าไปดูข้างใน ผนังสร้างเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ฉาบปูนขาวเท่านั้น จึงพูดว่า “ห้องใกล้จะเรียบร้อยแล้ว อีกสองสามวันฉันจะพาหลินฟานกลับมาดูพวกคุณ”
จางเจวียนรีบพูดว่า “ไม่ต้อง ไม่ต้องกลับมาหรอก ช้าไปอีกหลายวันก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ฝุ่นมีอยู่ทุกที่ เธอวิ่งไปวิ่งมาไม่ดีหรอก ถ้ามีเรื่องอะไรพวกเราจะบอกเอง”
“รีบกลับไปเถอะ จะได้ไม่ต้องรอจนกินข้าวดึก”
เจิ้งอวี่เจี๋ยจึงถูกไล่กลับบ้านไปแบบนั้น
ทางไห่ซื่อ เซียวตงหยวน เพื่อนร่วมชั้นของหลินฟานได้รับจดหมายตอบจากเธอ ในจดหมายหลินฟานบอกให้เขาหาเวลาซื้อของแห้งจากทะเลมาให้เธอหน่อย
“อย่างปลิงทะเลแห้ง หอยเป๋าฮื้อแห้ง กุ้งมังกรแห้ง ปลาแห้งหลากหลายชนิด สาหร่ายทะเล อะไรทำนองนี้ เอามาให้หมดเลย”
ขณะที่เขากำลังอ่านจดหมาย เยาวชนปัญญาชนคนอื่นก็เดินเข้ามา “เยาวชนปัญญาชนเซียว ที่บ้านเธอยังส่งเงินมาให้ตั้งเยอะ ดูท่าฐานะทางบ้านคงไม่เลวเลยนะ ไม่เหมือนฉัน เงินอุดหนุนตอนลงแรงงานตามชนบทที่ได้มา ยังโดนที่บ้านหักไปครึ่งหนึ่ง”
เซียวตงหยวนมองคนหลายคนตรงหน้าแล้วถามว่า “พวกคุณอยากหาเงินกันไหม”
ทุกคนได้ยินแล้วตาเป็นประกาย ใครจะไม่อยากได้เงินกันล่ะ! “เยาวชนปัญญาชนเซียว เธอมีช่องทางหาเงินเหรอ”
เซียวตงหยวนบอกว่า “ที่บ้านฉันมีญาติคนหนึ่ง พอรู้ว่าฉันมาลงแรงงานตามชนบทที่นี่ ก็ฝากให้ฉันซื้อของแห้งจากทะเลส่งกลับไปให้เธอ”
“เดิมทีฉันกะว่าจะไปหาซื้อจากสมาชิกกองผลิตที่นี่ ถ้าพวกคุณอยากหาเงิน ก็ช่วยกันตากของแห้งเพิ่มได้ แต่คุณภาพต้องดีนะ ฉันจะช่วยรับซื้อแล้วส่งไปให้เธอ แบบนี้ก็เปลี่ยนเป็นเงินได้ไม่ใช่หรือ”