บทที่ 93 เสือร้ายยังไม่กินลูกตัวเอง
“ใช่แล้ว เขาว่ากันว่าเสือร้ายยังไม่กินลูกตัวเอง แต่เขานี่ชั่วกว่าเสืออีก!”
“คนแบบนี้จิตใจชั่วร้ายที่สุด ต่อไปต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้ แม้แต่ลูกสาวก็ยังคิดจะฆ่า ระวังวันดีคืนดีจะถูกเขาทำร้ายเอา”
“ใช่ เขามันไม่ใช่คน ปกติเห็นทำตัวเป็นคนดี ใครจะคิดว่าจิตใจจะชั่วร้ายขนาดนี้”
“แปลกนะ เขาไม่ใช่มีเมียแล้วก็มีลูกชายให้คนหนึ่งหรอกหรือ? เขารักลูกชายคนนั้นมากเลยนี่”
“คุณไม่รู้เหรอ ผู้หญิงคนนั้นหย่ากับเขามาสิบกว่าปีแล้ว เขาคงแต่งงานใหม่ไปแล้วแน่ ๆ”
“สิบกว่าปีไม่เคยถามไถ่ พอตอนนี้อยากได้เงินก็กลับมาสูบเลือดลูกสาวตัวเอง แม้แต่นายทุนยังไม่ชั่วเท่าเขาเลย”
จางเจวียนร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน ดวงตาทั้งสองข้างบวมแดง
“ก่อนหน้านี้เพิ่งมาขอสินสอด มาป่วนที่บ้านรอบหนึ่ง ยังไม่ทันสงบได้กี่วัน วันนี้ก็ปล่อยให้แม่ตัวเองมาป่วนอีกแล้ว”
“ฉันอยากถามผู้จัดการโรงงานของพวกคุณจริง ๆ ว่าทำไมถึงไม่จ่ายเงินเดือนให้เขา
ทำไมเขาถึงไม่มีเงินจนต้องมาทำร้ายครอบครัวเรา บ้านเราจวนจะไม่มีข้าวกินอยู่แล้ว”
“ทุกคนรีบดู หลินกั๋วชิงมาแล้ว!”
“หลินกั๋วชิง รีบมานี่สิ อดีตภรรยากับลูกสาวของแกมาแล้ว”
“หลินกั๋วชิง แกทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้ แม้แต่ลูกสาวก็ยังทำร้าย!”
พอจางเจวียนเห็นหลินกั๋วชิง ความโกรธก็พลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง
เธอกระโดดลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปตบหลินกั๋วชิงทันที
“เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ!”
เขายังไม่ทันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ถูกจางเจวียนตบไปสี่ฉาดแล้ว
“หลินกั๋วชิง ไอ้สารเลว! ครั้งก่อนเราทำหนังสือตัดความสัมพันธ์ทางเครือญาติกันแล้ว บอกว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกันอีกจนวันตาย