บทที่ 106 ทำชิ้นแรกสำเร็จ
“ใช่ค่ะ จัดการงานเสร็จก็กลับมาแล้ว ป้าหลิวลำบากด้วยนะคะ นี่ไข่สามสิบฟองที่ฉันซื้อมา ฉันอยากกินไข่เค็ม ป้าพอจะช่วยทำให้ได้ไหมคะ? ไว้ฉันว่างแล้วจะมาขอเรียนจากป้านะคะ”
“ลำบากอะไรกันล่ะ เดี๋ยวป้าจะเอาไปหมักเป็นไข่เค็ม อีกไม่กี่วันก็กินได้แล้ว ตอนนี้อยู่ตระกูลเจิ้งสบายกว่าตอนที่พวกเราอยู่บ้านเกิดทำไร่ตั้งเยอะ แถมยังมีเงินเดือนด้วยนะ”
“ป้าหลิวคะ ฉันเหนื่อยนิดหน่อย ขอขึ้นไปพักก่อนนะคะ ป้าเองก็พักสักหน่อยแล้วค่อยทำต่อเถอะค่ะ”
พอป้าหลิวได้ยินว่าเธอเหนื่อย ก็รู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ จึงพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นรีบกลับห้องไปนอนพักเถอะ ถึงเวลาอาหารแล้วป้าจะไปเรียก”
หลินฟานขึ้นไปชั้นบน หยิบแบบพิมพ์เขียวที่ตัวเองวาดไว้ออกมา จากนั้นก็หยิบผ้า ฟองน้ำ และยางรัดมาตัดตามแบบ
เธอตัดแต่ละขนาดไว้อย่างละชิ้น แล้วนั่งลงหน้าเครื่องเย็บผ้า เสียงเครื่องเย็บผ้าก็ดังขึ้นรัว ๆ
พอทำชิ้นเล็กที่สุดเสร็จ เธอก็ล็อกประตู ถอดเสื้อผ้าแล้วลองสวมดู ความสบายยังเทียบกับแบรนด์ดังบางยี่ห้อในยุคหลังไม่ได้
แต่สำหรับยุคนี้ ถือว่าดีที่สุดแล้ว
ไม่เลว สำเร็จแล้วสินะ เธอทำชิ้นอื่นต่อจนเสร็จ รวมทั้งหมดสามขนาด คือใหญ่ กลาง และเล็ก นอกจากนี้ยังทำสีแดงสดอีกชิ้น กับสีดำสุดเซ็กซี่อีกชิ้น
หลินฟานคิดว่า “ไม่นึกเลยว่าฉันจะมีพรสวรรค์ขนาดนี้ ทำออกมาได้ด้วย คืนนี้ใส่ให้ผู้ชายบ้าคนนั้นดูดีกว่า ว่าเขาจะชอบไหม”
ของที่เพิ่งทำเสร็จทั้งหมด เธอเอาไปซักในเครื่องซักผ้าในมิติวิเศษ แล้วนำไปอบให้แห้ง