บทที่ 26 ซื้อสามหมุนหนึ่งดัง
ผู้เฒ่าตระกูลเจิ้งอยู่ในสภาพเหม่อลอยตลอดทั้งวัน ใจลอยไปหลายครั้ง! เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองมองพลาดไปจริงหรือเปล่า หลินฟานมีปัญหาจริง ๆ หรือ? เด็กสาวตัวเล็ก ๆ คนนี้จะเสแสร้งได้แนบเนียนขนาดนี้เชียวหรือ?
แต่ดูจากแววตาที่แจ่มใสและกิริยาท่าทางของเธอ ก็ไม่น่าจะเป็นคนมีเจตนาแอบแฝงนี่นา หรือว่าเขาจะแก่จริง ๆ แล้ว!
“ผู้เฒ่า ผู้เฒ่า ผู้เฒ่า!”
“อ๋อ ยายแก่ เรียกฉันมีอะไรเหรอ!”
“เป็นอะไรไป ตั้งแต่พี่ชายคนโตกลับมา คุณก็ทำหน้าเคร่งเครียดเหมือนมีเรื่องในใจทั้งวัน คุณเกษียณแล้วนะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็ปล่อยให้คนหนุ่มสาวจัดการสิ!”
“อย่าทำเหมือนโลกจะหยุดหมุนถ้าไม่มีคุณสิ! คุณต้องรู้ตัวนะว่าคุณไม่หนุ่มแล้ว!”
ยายแก่คนนี้นี่ ฉันยังไม่ได้พูดสักคำเลย! วัน ๆ เอาแต่บ่น บ่นไม่เลิกเสียที
“เอาละ ๆ ฉันไม่กังวลแล้ว! ฉันจะกังวลแค่เรื่องคุณคนเดียว พอใจหรือยัง!”
“คุณคิดว่าลูกสะใภ้คนที่สี่เป็นคนยังไง?” ผู้เฒ่าตระกูลเจิ้งถามภรรยา
“พูดก็พูดเถอะ ดูจากการวางตัวและการจัดการเรื่องต่าง ๆ ของเธอแล้ว ทุกท่วงท่ากิริยาดูไม่เหมือนคนที่เติบโตมาในครอบครัวธรรมดาเลย กลับเหมือนคนที่ได้รับการศึกษาสูงและถูกตระกูลใหญ่บ่มเพาะมาอย่างพิถีพิถัน ให้เป็นนายหญิงของตระกูลมากกว่า!”
“ถ้าเราไม่ได้มองผิด เธอก็เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับตำแหน่งนายหญิงใหญ่ของบ้านเราเหมือนกัน น้องชายคนที่สี่ของเรานี่โง่แล้วยังโชคดีจริง ๆ แมวตาบอดดันเจอหนูตาย ได้ของดีมาแบบไม่ต้องออกแรง!”
“คุณคิดว่าเธออาจแกล้งทำเพื่อให้พวกเราชอบเธอหรือเปล่า?”