บทที่ 138 เริ่มทำงานเพื่อชาติ
เจิ้งเหลาซื่อบอกว่าพ่อของเขาวันนี้หยุดงาน อยู่บ้านทั้งวัน
เขาจึงถามว่า “พ่อครับ เดี๋ยวผมส่งฝานฝานเสร็จแล้ว ขอยืมรถพ่อไปสถานีรถไฟรับอวี๋ฮวนได้ไหมครับ”
พอเห็นพ่อหันมามอง เขาก็พูดต่อว่า “อาสองบอกว่าคราวนี้อวี๋ฮวนเอาสัมภาระมาด้วยไม่น้อย
ตอนแรกผมกะจะพาเสี่ยวหลิวไปด้วย แต่ถ้ามีรถ ผมไปคนเดียวก็ได้ครับ”
เจิ้งหนานผิงพูดว่า “งั้นแกออกไปบอกเสี่ยวหลิวให้เอากุญแจมาให้ แล้วให้เขาหยุดวันนี้ไปเลย พรุ่งนี้พ่อจะขับรถกลับค่ายทหารเอง”
เจิ้งอวี่เจี๋ยได้ยินแล้วก็ดีใจมาก ผู้ชายคนไหนไม่ชอบรถกันล่ะ ใคร ๆ ก็พูดกันว่ารถเป็นภรรยาคนที่สอง
เพียงแต่ในยุคนี้ หลายคนไม่มีโอกาสแบบนั้น แม้แต่จะได้แตะรถก็ยังทำไม่ได้ บางคนถึงขั้นไม่มีปัญญาซื้อจักรยานด้วยซ้ำ
พอเจิ้งอวี่เจี๋ยได้กุญแจรถมาแล้วก็เดินขึ้นไปข้างบนทันที
เพิ่งเดินขึ้นบันไดไปไม่กี่ขั้น ก็เห็นหลินฟานสะพายเป้เดินลงมา
เขารับเป้จากเธอมา รู้สึกว่าน้ำหนักไม่เหมือนเดิม แถมยังได้กลิ่นอาหารด้วย
ข้างในอาจมีน้ำอยู่เต็มกระติกด้วยก็ได้
เขามองหลินฟานแวบหนึ่ง หลินฟานก็ถลึงตาใส่เขากลับ
โจวเจี๋ยยืนอยู่ชั้นล่างเห็นภาพนั้นพอดี น้องสะใภ้คนที่สี่ยืนอยู่ตรงบันไดเฉย ๆ ยังไม่วายยั่วยวนน้องชายคนที่สี่อีก
ไร้ศีลธรรมจริง ๆ เห็นแล้วทนดูไม่ไหว
หลินฟานนั่งซ้อนท้ายจักรยานของเจิ้งอวี่เจี๋ย จับเสื้อเขาไว้แล้วพูดว่า
“ถ้าก่อนเที่ยงนายว่างก็มารับฉันนะ ถ้าไม่ว่างฉันกลับเองก็ได้!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “งั้นฉันไปรับเธอเองแล้วกัน”