บทที่ 132 ความสามารถคือความมั่นใจ
(สุขสันต์วันไหว้บ๊ะจ่าง)
หลินฟานครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “ฉันให้คุณไปขายก่อน 20 ชุดได้ คุณเขียนใบเสร็จการจ่ายเงินให้ฉันไว้ อีกไม่กี่วันฉันค่อยกลับมาเก็บเงิน”
“แต่ตั้งแต่ล็อตต่อไปจะทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว ถ้ามีลูกค้าต้องการ คุณเก็บเงินมัดจำไว้ก่อนได้เลย”
จางเสี่ยวเจินรู้สึกว่าพี่เจิ้งเป็นคนดีมากจริง ๆ ทั้งยังเอาใจใส่คนอื่นเหลือเกิน
“ขอบคุณมากนะคะ”
หลินฟานอธิบายเรื่องขนาดต่าง ๆ ให้เธอฟัง พร้อมแนะนำเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการแต่งตัว
“ยังมีชุดชั้นในผู้ชายอีกแบบหนึ่ง คุณอยากดูไหม”
“ยังมีชุดชั้นในผู้ชายอีกแบบหนึ่ง คุณอยากดูไหม”
พูดจบก็หยิบมาให้เธอดู พร้อมอธิบายสินค้าไปด้วย
จางเสี่ยวเจินเห็นแล้วได้ยินแล้วก็หน้าแดง เธอยังเป็นสาวโสด จะให้มาจับกางเกงชั้นในผู้ชายก็เขินเกินไปหน่อย
แต่พอเห็นพี่เจิ้งทำหน้าเรียบเฉย เธอก็ไม่กล้าพูดอะไร
“เสี่ยวเจิน แบบนี้เธอเอาไปขายให้ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วจะดีที่สุด พวกเธอเห็นแล้วก็เข้าใจเอง”
จางเสี่ยวเจินพยักหน้าทั้งที่หน้าแดง
“งั้นกางเกงชั้นในผู้ชาย ฉันให้เธอไปขายก่อน 10 ตัวเหมือนกัน วางใจได้ อีกไม่กี่วันถ้าไม่มีใครเอา ฉันจะเอากลับ แต่ห้ามทำสกปรกนะ”
จางเสี่ยวเจินเซ็นเอกสารรับทราบกับเธอเรียบร้อยแล้ว
หลินฟานหยิบชุดชั้นในผู้หญิง 20 ชุดกับกางเกงชั้นในผู้ชาย 10 ตัวออกจากกระเป๋าเป้
แล้วส่งให้จางเสี่ยวเจิน
จากนั้นก็นัดกันว่าอีกสามวันจะกลับมาใหม่
หลินฟานเดินดูรอบห้างสรรพสินค้า อยากดูว่ามีของดีอะไรบ้าง ก่อนจะเดินไปถึงเคาน์เตอร์ขายเหล้า
พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีตั๋วเหล้าอยู่หลายใบ จึงพูดว่า “สวัสดีค่ะ ฉันขอเหล้าเหมาไถสี่ขวด”