บทที่ 131 ธุรกิจเริ่มต้น
วันนี้หลินฟานต้องกลับบ้านเดิมอีกครั้ง เพื่อขนชุดชั้นในกับกางเกงชั้นในที่แม่ทำไว้กลับมา แล้วก็จะไปหาช่องทางขายเพิ่มด้วย
ทางพี่สะใภ้ใหญ่น่าจะยังขยายกิจการได้ไม่เร็วนัก
จัดของเรียบร้อยแล้วก็ออกจากบ้าน “คุณย่าคะ หนูมีธุระต้องออกไปข้างนอก อาจกลับมากินข้าวเที่ยงไม่ทัน บอกป้าหลิวไม่ต้องเตรียมข้าวของหนูก็ได้ค่ะ”
ย่าเจิ้งมองเธอที่แต่งตัวเรียบร้อย “ดีแล้ว ตอนนี้เธอเป็นคนท้อง ต้องระวังตัวให้มาก ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม”
“ค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”
เมื่อกลับมาถึงตระกูลหลิน แม่หลินไปทำงานแล้ว หลินเยว่ก็ไปโรงเรียนแล้วเช่นกัน หลินฟานจึงเปิดประตูเข้าไปเอง
แม่ถึงกับซื้อกล่องใบใหญ่มาใส่ชุดชั้นในกับกางเกงชั้นในที่เพิ่งทำเสร็จโดยเฉพาะ
หลินฟานหยิบออกมาดู ฝีมือการตัดเย็บดีกว่าที่เธอทำเองเสียอีก
แม้แต่ตรงมุมขอบผ้าก็เก็บงานได้เรียบร้อยดีมาก
“ดูท่าแม่จะเร่งทำงานล่วงเวลามาหลายวัน ถึงได้ทำออกมาเยอะขนาดนี้”
หนึ่งมัดมีสิบตัว ทั้งหมดสิบสามมัด แต่ละมัดมีเศษกระดาษเขียนกำกับไซซ์เอาไว้ด้วย
กางเกงชั้นในชายหญิงก็ทำมาเยอะเหมือนกัน หนึ่งมัดเล็กมียี่สิบตัว ฝั่งผู้หญิงมีสามมัด ฝั่งผู้ชายมีสองมัด
“กางเกงชั้นในผู้หญิงมีหกสิบตัว ผู้ชายมีสี่สิบตัว รวมทั้งหมดหนึ่งร้อยตัว”
หลินฟานหยิบแบบละหนึ่งตัวออกมาเป็นตัวอย่าง ส่วนที่เหลือเก็บเข้ามิติวิเศษทั้งหมด
ชุดชั้นในที่ทำมาคราวนี้มีหนึ่งร้อยสามสิบตัว ค่าแรงตัวละสองเหมา รวมเป็นยี่สิบหกหยวน กางเกงชั้นในผู้หญิงหกสิบตัว ค่าแรงหกหยวน ส่วนของผู้ชายสี่สิบตัวก็หกหยวนเช่นกัน
เธอวางเงินค่าแรงรวมสามสิบแปดหยวนไว้ แล้วเขียนโน้ตทิ้งให้แม่หลิน กดเงินไว้ใต้กระดาษ ก่อนจะเติมสินค้าใส่กล่องเพิ่มอีกหลายชิ้น