บทที่ 109 ได้อิ่มเอมแก่สายตา
สุดท้ายไม่รู้หลินฟานกล่อมอย่างไร พี่สะใภ้ใหญ่ถึงยอมถอดเสื้อผ้าออก แล้วยังถอดชุดชั้นในที่อยู่ข้างในซึ่งดูคล้ายเสื้อกั๊กของผู้เฒ่าออกอีกตัว
“พี่สะใภ้ อากาศร้อนขนาดนี้ ใส่ตั้งสองชั้นไม่ร้อนหรือคะ”
พี่สะใภ้ใหญ่อยากจะบอกว่า ใครบ้างไม่ร้อน แต่ถึงจะร้อนก็ต้องใส่ ไม่อย่างนั้นจะดูเหมาะสมได้อย่างไร
“มาค่ะ พี่ใหญ่ สอดแขนเข้าไปในช่องสองช่องนี้ เห็นสายสองเส้นนี้ไหมคะ ดึงมาข้างหน้าแล้วผูกปมก็เรียบร้อย”
พอช่วยเธอสวมเสร็จ หลินฟานก็ยื่นมือเข้าไปทางด้านบนของเสื้อชั้นใน ช่วยรวบเนื้อหน้าอกทั้งหมดให้เข้าไปอยู่ในคัพของเสื้อชั้นใน ความเร็วของเธอทำเอาพี่สะใภ้ใหญ่ตั้งตัวไม่ทัน
กว่าจะรู้ตัว ก็พบว่าน้องสะใภ้คนที่สี่ล่วงเกินหน้าอกของเธอเข้าแล้ว “อ๊าย!” เธอกรีดร้องออกมา
ตายแล้ว ถูกน้องสะใภ้คนที่สี่ลวนลามเข้าให้! เธอควรทำอย่างไรดี
“เอาละค่ะ พี่สะใภ้ ต่อไปพี่ใส่เองก็ต้องทำแบบนี้ ใช้มือรวบเนื้อทั้งหมดเข้ามาอย่างนี้ จะได้ไม่หย่อนคล้อย ทั้งยังตั้งกระชับ ดูมีเสน่ห์แบบผู้หญิงด้วย”
จากนั้นก็พาเธอไปหน้าตู้เสื้อผ้า เปิดกระจกให้ดูตัวเอง
“พี่สะใภ้ ดูสิคะ สวยกว่าตอนใส่ตัวเดิมใช่ไหม ฉันบอกแล้วว่าเรือนร่างของผู้หญิงก็ต้องดูแลบำรุงรักษาเหมือนกัน”
จากนั้นก็ให้เธอสวมเสื้อผ้าชั้นนอก แล้วบอกว่า “พี่ใหญ่ ลองกระโดดดูตอนนี้สิคะ” เธอจะพบว่าไม่มีการหย่อนคล้อยเลยสักนิด
ตอนนี้หัวของพี่สะใภ้ใหญ่ทึบไปหมด หลินฟานบอกอย่างไร เธอก็ทำตามอย่างนั้น ผลคือพอกระโดดแล้ว หน้าอกก็ไม่แกว่งจนดูไม่น่ามอง แถมพอสวมเสื้อผ้าแล้วก็ดูดีขึ้นด้วย
หลินฟานพาเธอไปหน้ากระจกอีกครั้ง “ยืดหลังให้ตรงค่ะ”