บทที่ 130 คุณยังจะเลือกผมไหม
(ขอบคุณทุกคนที่ช่วยสนับสนุน เพิ่มตอนพิเศษให้อีกหนึ่งตอน)
ในฐานะผู้ใหญ่ เจิ้งหนานผิงอยากบอกเธอตรง ๆ ว่าความคิดและการกระทำแบบนี้ของเธอไม่ถูกต้อง
แต่ในฐานะคนที่มาเจรจา เขาไม่อาจบังคับความต้องการของลูกสะใภ้ได้
อย่างไรเสีย ลักษณะงานของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน เขาเองก็เคยพบเจอคนหลากหลายอาชีพ ซึ่งต่างก็มีลักษณะการทำงานแตกต่างกันไป
“ตกลง ยังมีเงื่อนไขอะไรอีกไหม ฉันจะช่วยถ่ายทอดให้ข้างบน”
หลินฟานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรที่เกินกำลังเกินไป แต่ถ้าไม่เรียกร้องอะไรเลยก็ไม่ใช่สไตล์ของเธอ
“พ่อคะ ฉันชอบบ้านกับเงินค่ะ แน่นอนว่าทองคำก็ไม่รังเกียจ อย่าคิดว่าฉันเพิ่งทำงานได้ไม่นานแล้วจะปฏิเสธผลงานที่ฉันทุ่มเทไปนะคะ”
“ระยะเวลาทำงานไม่ได้บ่งบอกอะไร สิ่งสำคัญที่สุดคือดูว่าฉันสร้างผลงานอะไรให้ประเทศบ้าง”
“เพราะฉะนั้น พ่อคะ พ่อต้องช่วยช่วงชิงผลประโยชน์ให้ฉันกับน้องชายคนที่สี่ให้ได้มากที่สุดนะคะ”
“พ่อคะ น้องชายคนที่สี่บอกว่าอย่าปล่อยให้ลูกของเราแพ้ตั้งแต่เส้นสตาร์ต เพราะฉะนั้นพ่อต้องอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเรา รวมถึงลูกในท้องของฉันด้วยนะคะ”
เจิ้งเหลาซื่ออยากถามว่าเขาเคยพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน ทำไมถึงโยนเขาออกมาเป็นโล่กำบังอีกแล้ว
เขาหันไปมองหลินฟาน หลินฟานจ้องเขาเขม็ง ส่งสายตาข่มขู่ว่า ถ้ากล้าพูดปฏิเสธแม้แต่คำเดียว คืนนี้ก็ไม่ต้องขึ้นเตียง
เขาจึงหุบปากอย่างว่าง่ายอีกครั้ง
เจิ้งหนานผิงรู้สึกเหมือนโลกทัศน์ของตัวเองถูกพลิกกลับอีกครั้ง ไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว ช่างเป็นเรื่องที่พูดอย่างไรก็ผิดไปหมดจริง ๆ