บทที่ 141 พี่ชายไม่คู่ควรกับคุณ
เจิ้งอวี่เจี๋ยได้ยินแบบนั้นก็อยากเคาะหัวเธอ “เธอแค่ตั้งท้อง ไม่ใช่สมองมีปัญหาเหมือนแกสักหน่อย”
เจิ้งอวี๋ฮวนร้องขึ้นมาอีกครั้ง “พระเจ้า! ฉันก็ว่าแล้วว่ามีอะไรแปลก ๆ ที่แท้ก็กำลังจะมีลูกน้อยเหมือนกันนี่เอง”
“พี่ชายคนที่สี่เก่งจังเลย อีกไม่นานก็จะได้เป็นพ่อคนแล้วสินะ”
คำพูดของเธอทำให้ปลายหูของเจิ้งอวี่เจี๋ยแดงขึ้นมาเล็กน้อย
เด็กคนนี้ปากไม่มีหูรูดจริง ๆ
หลินฟานกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ดื่มน้ำลิ่มเทวดาครึ่งแก้ว แล้วขึ้นเตียงพักผ่อน
เจิ้งหนานผิงที่ลงไปนอนงีบต่อที่ชั้นล่าง พอตื่นขึ้นมาก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของเจิ้งอวี๋ฮวน
เจิ้งอวี๋ฮวนเอาของมาฝากทุกคนในบ้าน สำหรับผู้ใหญ่สองคน เธอเอาเสื้อผ้ากับของบำรุงสุขภาพมาให้
สำหรับเจิ้งหนานผิงกับภรรยา เธอเอาปากกากับผ้าพันคอมาให้
ส่วนพี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องทั้งสามคน เธอเอาไหมพรมมาให้บ้านละหนึ่งจิน
โจวเจี๋ยได้เลือกก่อน เธอหยิบไหมพรมสีแดงสดไป ส่วนที่เหลือมีสีเทาหนึ่งจินกับสีน้ำเงินเข้มหนึ่งจิน
เธอคิดในใจว่า คราวนี้เธอได้เลือกก่อน เลยคว้าสีแดงที่สวยที่สุดไป
เจิ้งอวี่เจี๋ยช่วยหลินฟานเลือกสีเทา “พวกเราเอาสีเทากันเถอะ!”
“ได้ งั้นพี่ชายคนที่สี่หยิบไปเองเลย”
ของที่เอามาฝากเจิ้งอวี่หนิงคือผ้าหลายศอก จะเอาไปตัดเสื้อให้ตัวเองหรือทำเสื้อให้ลูกก็ได้
เพียงแต่หลังจากครั้งก่อนที่เธอถูกคนในบ้านไล่ออกไป ก็ไม่ได้กลับมาตระกูลเจิ้งอีกนาน
หลินฟานนอนไปได้หนึ่งชั่วโมงก็ถูกเจิ้งเหลาซื่อปลุกให้ลุกขึ้นมากินข้าว