บทที่ 42 วันแรกในตระกูลเจิ้ง
ออกจากมิติวิเศษมาแล้ว หลินฟานก็เตรียมไปดูในครัวว่ามีอะไรให้กินบ้าง
เห็นป้าที่ทำอาหารซื้อผักกลับมาพอดี
“สวัสดีค่ะป้า มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ” หลินฟานเดินเข้าไปในครัวแล้วถาม
ป้าหลิวเห็นหลินฟานเดินเข้ามาในครัวก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้อง ไม่ต้อง ป้าทำเองได้ งานไม่เยอะหรอก”
“ที่บ้านมีอะไรให้กินไหมคะ ฉันหิวนิดหน่อย”
ป้าหลิวชี้ไปที่ตู้ด้านนอก “ลองดูในตู้ด้านนอกสิว่ามีบิสกิตอะไรไหม กินรองท้องสักสองสามชิ้นก่อน อีกเดี๋ยวก็ได้กินข้าวแล้ว”
“ขอบคุณค่ะป้า”
หลินฟานหยิบบิสกิตมาสองสามชิ้นแล้วกลับเข้าห้องไป ดูท่าคงต้องซื้อขนมขบเคี้ยวมาเก็บไว้ในมิติวิเศษบ้างแล้ว หิวเมื่อไรก็หยิบมากินได้
“พี่ใหญ่ มาแล้วเหรอ เมื่อวานเพิ่งแต่งงานไม่ใช่หรือไง คนที่กลับไปเล่าว่าพี่สะใภ้สวยราวกับนางฟ้า แล้วพี่ทิ้งสาวงามไว้ที่บ้านออกมาได้ยังไง ไม่กอดเมียคนสวยอยู่ที่บ้านล่ะ หรือว่าพี่ไม่ไหวกันแน่!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยเตะเขาไปทีหนึ่ง แต่พอนึกถึงภาพเมื่อคืน ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“สองวันนี้ฉันหยุด เลยคิดว่าจะแวะมาดูว่ามีธุระอะไรหรือเปล่า”
“ไม่มีหรอก จะมีธุระอะไรได้ล่ะ ต่อให้มีใครจะกล้ารบกวนให้พี่ทิ้งเจ้าสาวมาจัดการกัน ในที่สุดก็สละโสดได้สักทีนะ!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยส่งสายตาดุใส่ เสี่ยวหลิวรีบหดคอ ไม่กล้าพูดต่อทันที
“พรุ่งนี้เย็นฉันจะเลี้ยงเหล้าฉลองแต่งงานกับพวกพี่น้องอีกมื้อ เดี๋ยวแกไปดูแลจัดโต๊ะที่ร้านเล่าเฉาสักสองโต๊ะ เลือกกับข้าวจานเด็ดเพิ่มอีกสองอย่าง เหล้าโต๊ะละสองขวด” พูดจบก็ยื่นธนบัตรสามใบให้เสี่ยวหลิว
“จะพาพี่สะใภ้มาด้วยไหม?”
เจิ้งอวี่เจี๋ยพยักหน้าแทนคำตอบ