บทที่ 59 พ่อเฮงซวยคิดจะมาหาเรื่อง
รองผู้จัดการโรงงานเกา “งั้นก็ตกลงตามนี้! ใช้ราคาของคุณนี่แหละ ไม่มีปัญหา! สหายเจิ้ง เรื่องนี้คุณต้องใส่ใจให้ดีนะ!”
หลินฟานนัดเวลาไปรับของกับเขาเรียบร้อยแล้ว พอออกจากโรงงานก็เกือบเที่ยงแล้ว!
ในที่สุดก็จัดการเรื่องผ้าได้เสียที! หลินฟานหาร้านอาหารรัฐสักแห่ง กินบะหมี่ไปหนึ่งชาม!
กินเสร็จแล้วเห็นว่ายังพอมีเวลา ห้องสมุดก็อยู่ไม่ไกล จะไปยืมหนังสือสักสองเล่มกลับมาอ่านดีไหมนะ แล้วก็แวะถามด้วยว่าห้องสมุดได้รับจดหมายที่เพื่อนร่วมชั้นซึ่งลงแรงงานตามชนบทส่งมาให้เธอหรือยัง!
ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเขียนจดหมายมาหาเธอไหม เธออยากติดต่อพวกเขาเพื่อหาของพื้นเมืองจากแต่ละถิ่นอยู่พอดี! ตอนนี้มีของดี ๆ อยู่มากมาย
เพราะข้อมูลข่าวสารและการขนส่งยังไม่สะดวก ของดี ๆ หลายอย่างจึงขายได้ราคาไม่ดี! ลองดูว่าจะหาช่องทำกำไรได้บ้างหรือเปล่า!
จางเจวียนกำลังทำงานอยู่ในโรงงาน “เจวียน ได้ยินว่าบทความของลูกสาวเธอได้ลงหนังสือพิมพ์ตั้งหลายฉบับแน่ะ!”
“เขียนเรื่องอะไรบ้างล่ะ! เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ!”
หลิวเหวินลี่พูดว่า “ฉันรู้ ฉันอ่านหนังสือพิมพ์ที่เจวียนเอามาหลายรอบแล้ว ยังเล่าให้ลูกสะใภ้ฟังไปแล้วรอบหนึ่งด้วย!”
“จริงเหรอ? เขียนเรื่องอะไรล่ะ!”
“เป็นเรื่องของหญิงชราคนหนึ่งชื่อเสี่ยวเช่า เล่าให้หลานสาวฟังว่าตอนสาว ๆ เธอเจอพ่อค้าคนแล้วถูกลักพาตัวไปอย่างไร ชีวิตของเธอลำบากมากจริง ๆ...”
“ที่ฉันอ่านหลายรอบก็เพราะในนั้นเขียนไว้ด้วยว่าพ่อค้าคนใช้วิธีไหนหลอกคนบ้าง ขั้นตอนการหลอกลวงเขียนไว้ละเอียดมาก!”