บทที่ 55 เรื่องวุ่น ๆ ตอนพวกผู้เฒ่ากินข้าว
(สุขสันต์วันแรงงาน!) เจิ้งอวี่เจี๋ยคีบหมูแดดเดียวชิ้นหนึ่ง แยกมันออก แล้วคีบเนื้อส่วนไม่ติดมันใส่ชามให้หลินฟาน!
หลินฟานกระซิบกับเขาว่า “วันนี้ผัดกับข้าวจนได้กลิ่นควันน้ำมันเยอะเกินไปแล้ว! ฉันไม่อยากกินเนื้อ ขอแค่กินผักนิดหน่อยก็พอ!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยเห็นพวกผู้เฒ่าคีบกับข้าวสองจานนั้นไม่หยุด เขาจึงเอื้อมตะเกียบไปคีบบ้าง! พอชิมเข้าไป ดวงตาก็เป็นประกายด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็รีบคีบกินเร็วขึ้น!
กลับกลายเป็นว่าหมูแดดเดียวที่ทุกคนชอบที่สุดแทบไม่มีใครแตะเลย!
หลี่ผิงชวนสังเกตเห็นเข้า “เจิ้งเหลาซื่อ นายเป็นอะไรไปน่ะ! ยังกล้าแย่งของกินกับพวกคนแก่แบบพวกเราอีกเหรอ? ไหนบอกว่าจะเลี้ยงข้าวพวกเราไง! กับข้าวแทบถูกนายแย่งกินหมดแล้ว ยังไม่อายอีกหรือไง?”
คราวนี้ทุกคนเห็นแล้วว่าเจิ้งอวี่เจี๋ยกำลังแย่งกินเนื้อตุ๋น พอเขายื่นตะเกียบไปอีกครั้ง พวกผู้เฒ่าก็ไม่ยอมให้เขากินแล้ว!
เจิ้งอวี่เจี๋ยพูดว่า “มาเลยครับ ปู่หลี่ กินหมูแดดเดียวสิครับ อร่อยเหมือนกันนะครับ! แล้วยังมีไก่ผัดพริกจานนี้ด้วย พวกคุณยังไม่เคยกินกันใช่ไหมครับ!”
“ไอ้หนุ่มอย่างแกไม่รู้จักเคารพผู้ใหญ่! ในเมื่อพวกเราไม่เคยกิน งั้นแกก็ห้ามกิน! กินอีกเดี๋ยวก็หมดพอดี!”
ผู้เฒ่าตระกูลเจิ้งพูดว่า “น้องชายคนที่สี่ ไปเปิดเหล้ามาให้พวกผู้เฒ่าดื่มหน่อย!”
จ้าวหลายซื่อถามว่า “เสี่ยวหลิน น้ำแกงที่ใส่สมุนไพรของเธอน่ะ ถ้าดื่มเหล้าต่อจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
หลินฟานยิ้ม “ช่วยให้สร่างเมาได้บ้างค่ะ ไม่เป็นไร ดื่มได้ค่ะ!”