บทที่ 54 เชิญเหล่าผู้เฒ่ามากินข้าว
หลังกินข้าวเสร็จ หลินฟานก็ไปดูของที่ป้าหลิวซื้อกลับมา มีไก่หนึ่งตัว เครื่องในหมูชุดใหญ่ กลิ่นเหม็นจนหลินฟานแทบอยากอาเจียน ไข่สิบฟอง หมูสามชั้นหนึ่งชั่ง แล้วยังมีผักกับพริกอีกนิดหน่อย
หลินฟานเรียกป้าหลิวออกมา แล้วบอกวิธีจัดการเครื่องในหมูให้ฟัง แถมยังพูดซ้ำถึงสองรอบ
จากนั้นก็บอกให้จัดการเครื่องในหมูให้เรียบร้อย แล้วเอาไก่ไปทำความสะอาด
ส่วนผักก็ล้างให้สะอาดก็พอ
หลินฟานเข้าไปในมิติวิเศษ เหนื่อยจนแทบไม่ไหว เลยยกโซฟาเข้าไปด้วยแล้วนอนหลับสามชั่วโมง แถมยังตั้งนาฬิกาปลุกไว้ด้วย
เธอแกะกระสุนหมากฝรั่งที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ออกมาได้หนึ่งชาม ส่วนเมล็ดข้าวโพดก็ใส่ถุงไว้หนึ่งชั่ง
เธอหยิบเครื่องหมักซุปที่เคยปรุงไว้เองออกมา พร้อมสมุนไพรและเครื่องปรุงสำหรับตุ๋นซุปอีกเล็กน้อย จากนั้นก็ออกจากมิติวิเศษ ข้างนอกเพิ่งผ่านไปแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น
“เสี่ยวหลินมาแล้ว มาดูสิ เครื่องในหมูนี่ฉันล้างตามวิธีที่เธอบอกหลายรอบแล้ว ดูว่าใช้ได้หรือยัง!” หลินฟานหยิบหน้ากากผ้ามาสวม กันกลิ่นไว้ก่อน แล้วก้มตรวจดู สะอาดมากจริง ๆ
“ได้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะป้าหลิว ป้าลำบากแล้ว”
ป้าหลิวยิ้มพลางพูดว่า “จะเกรงใจอะไรขนาดนั้น งานทำอาหารก็เป็นหน้าที่ของป้าอยู่แล้ว!”
หลินฟานจึงเทเครื่องในหมูทั้งหมดลงในกะละมังใบใหญ่ แล้วเทใส่หม้อ เติมน้ำลิ่มเทวดาลงไปเล็กน้อย “ป้าคะ วันนี้หนูจะสอนป้าทำของพะโล้นะคะ ดูนะ ใส่ต้นหอม ขิง กระเทียม แล้วเติมเหล้าลงไปนิดหน่อยเพื่อดับกลิ่นคาว จากนั้นใส่เครื่องหมักซุปลงไป...”
ตอนป้าหลิวเผลอ หลินฟานก็หยิบไข่สิบฟองออกมาจากมิติวิเศษ ล้างให้สะอาดแล้วใส่ลงไปต้มพะโล้ด้วยกัน