บทที่ 56 ผู้หญิงที่แต่งออกไปแล้วเป็นคนนอกบ้านสามี
ตอนเย็นยังมีเครื่องในตุ๋นเหลืออีกไม่น้อย หลินฟานบอกป้าหลิวแล้วว่าหั่นเป็นชิ้น คลุกกับน้ำมันพริกก็เอามากินได้เลย หรือจะเอาไปผัดกับพริกก็เป็นกับข้าวได้อีกอย่าง ป้าหลิวทำอาหารจนชำนาญ แค่บอกนิดเดียวก็เข้าใจแล้ว!
พอเลิกงาน ทุกคนกลับมาถึงบ้านก็ได้กลิ่นหอมฉุยอบอวลไปทั่ว! พี่สะใภ้ใหญ่พูดว่า “คุณปู่ คุณย่า พวกเรากลับมาแล้วค่ะ!”
“ทวดปู่ ทวดย่า หนูกลับมาแล้วค่ะ” เจิ้งหงอิง ทายาทเหลนปู่เพียงคนเดียวในตระกูลเจิ้งที่มีถึงสี่ชั่วอายุคน ตะโกนตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าบ้าน!
“โอ๊ย! หงอิงน้อยของเรากลับมาแล้ว! มานี่สิ ทวดย่ามีของอร่อยให้!”
พูดจบ ย่าเจิ้งก็หยิบข้าวโพดคั่วออกมาหนึ่งถุง!
เจิ้งหงอิงคว้ามากินทันที “อร่อยจังเลยค่ะ!”
“อร่อยใช่ไหมจ๊ะ? นี่สะใภ้สี่ตั้งใจทำให้หงอิงของเราเลยนะ!”
“สะใภ้สี่ใจดีที่สุดเลยค่ะ! ขอบคุณนะคะสะใภ้สี่ หงอิงชอบมากเลย!” พูดจบก็หยิบข้าวโพดคั่วป้อนพ่อกับแม่ของตัวเองคนละเม็ด!
พี่สะใภ้ใหญ่รู้สึกว่าทั้งหอมทั้งหวาน อร่อยจริง ๆ! “คุณย่าคะ วันนี้ทำกับข้าวอะไรหรือคะ หอมจนหนูหิวไปหมดแล้ว!”
ย่าเจิ้งยิ้มแล้วตอบว่า “วันนี้พวกแกมีบุญได้กินของอร่อยแล้วล่ะ ลูกสะใภ้คนที่สี่ทำของตุ๋นไว้เยอะเลย เก็บไว้ให้พวกแกด้วย!”
เจิ้งอวี่หนิง พี่สาวคนโตของเจิ้งอวี่เจี๋ย เลิกงานแล้วก็แวะมาที่บ้านด้วย!
เจิ้งอวี่หนิงพูดว่า “คุณย่าคะ หนูกลับมาแล้วค่ะ หอมจังเลย มีของอร่อยอะไรหรือคะ? มีของอร่อยก็ไม่บอกหนูบ้าง โชคดีที่วันนี้หนูแวะมา” พูดพลางเดินเข้าครัวไปเอง!
“ป้าหลิวคะ นี่กับข้าวอะไรหรือคะ หอมจังเลย!” พูดจบก็หยิบเข้าปากทันทีหนึ่งชิ้น นี่มันเนื้อไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว!