"หัวหน้าฐาน! ดูทางโน้นสิ! พวกซอมบี้พวกนั้นมันทะเลาะกันเองได้ยังไง?"
หัวหน้าฐานหนวดเครา: "เห็นสองคนที่เพิ่งออกไปเมื่อกี้ไหม? น่าจะเป็นผู้มีพลังพิเศษพลังจิต"
"พลังจิต? ฉันเพิ่งเคยเห็นคนมีพลังจิตที่มีชีวิตเป็นครั้งแรกเลย"
ผู้มีพลังพิเศษหญิงคนหนึ่งเขย่งเท้า ชี้ไปทางลู่หนานเกอที่อยู่ไกลออกไป: "หัวหน้าฐาน ท่านหมายถึงผู้หญิงคนนั้นกับ...เด็กตัวเล็ก ๆ นั่นเหรอ?"
"เด็กนั่นเพิ่งโชว์ฝีมือไป เป็นธาตุทอง" หัวหน้าฐานหนวดเครากล่าว "และระดับไม่ต่ำเลย ส่วนผู้หญิงคนนั้นกับหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ... เมื่อกี้พวกซอมบี้รอบตัวพวกเขา แต่ละตัวเหมือนโดนอะไรเข้าสิง โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น ซอมบี้ระดับสี่ต่อหน้าเธอไม่แม้แต่จะขัดขืน โดนระเบิดหัวทันที"
"ซอมบี้ระดับสี่? ระเบิดหัว? ...นี่มันพูดยังไง? ...งั้นต้องเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับไหนเนี่ย?"
หัวหน้าฐาน: "ง่ายขนาดนั้น อย่างน้อยก็ระดับห้า"
"ระดับห้า?!" เสียงสูดลมหายใจดังไปทั่วบริเวณ
"หัวหน้าฐาน ท่านเพิ่งระดับสี่ก็ถือว่าสูงสุดในพวกเราแล้ว"
สีหน้าหัวหน้าฐานหนวดเคราดำคล้ำทันที: "...ไม่รู้จะคุยอะไรก็หุบปากไปเลย..."
ลู่ซีฉือกำลังเผชิญหน้ากับซอมบี้ธาตุไม้ระดับสี่ เดิมทีอยากถือโอกาสฝึกฝนการควบคุมพลังพิเศษ...
แต่พื้นที่ต่อสู้คับแคบเกินไป ตอนที่เขาควบคุมเคียวไฟเผาย้อนขึ้นไปตามเถาวัลย์ที่พุ่งเข้าใส่ เถาวัลย์ที่ติดไฟเหล่านั้นปลิวว่อนไปทั่ว เกือบจะโดนเพื่อนร่วมรบที่ต่อสู้อยู่ใกล้ ๆ